หนึ่งในวิถีที่สืบทอดมาจากบรรพบุรุษคือ “ไร่หมุนเวียน” ที่เป็นแหล่งอาหาร วิถีชีวิต วัฒนธรรม ซึ่งพบได้แทบจะทั้งหมดในไร่หมุนเวียนของพี่น้องชาวปกาเกอญอ หลักการแสนเรียบง่ายแต่ลึกซึ้ง เป็นการปลูกพืชบนแปลงหนึ่งเพียงหนึ่งปี แล้วปล่อยให้ดินพักฟื้นหลายปีจนสมบรูณ์ก่อนเวียนกลับกลับมาทำไร่ใหม่ ชีวิตของคนและป่าหมุนเวียนไปพร้อมกัน เป็นจังหวะของความพอดีที่แสดงถึงองค์ความรู้ที่มีต่อป่าและธรมชาติในการอยู่ร่วมกันอย่างพอดี ในฤดูกาลเริ่มต้น พวกเขาจะเลือกพื้นที่ป่าและเตรียมดินด้วยไฟ เถ้าที่เหลือจะกลายเป็นปุ๋ยธรรมชาติ เมื่อฝนแรกมาถึง เมล็ดข้าวไร่และพืชหลากชนิดจะถูกโปรยลงบนผืนดิน ไม่มีสารเคมี ไม่มีการเร่งรัด มีเพียงแรงจากสองมือ หลังเก็บเกี่ยวแปลงนั้นจะถูกปล่อยให้ป่ากลับคืน 7 ปีหรือยาวกว่านั้น ต้นไม้ใหญ่จะผลิใบ เขียวขจีจนแทบลบเลือนร่องรอยไฟในอดีต สิ่งที่โลกสมัยใหม่เรียกว่า “เกษตรยั่งยืน” สำหรับพวกเขา "คือวิถีชีวิตปกติของคนและป่า" ความงดงามของวิถีชีวิตที่ทำให้ทั้งคนและป่าอยู่ร่วมกันอย่างยั่งยืน