เรื่อง แตกกระจาย โดย เด็กชายจากหุบตะวัน

แตกกระจาย

แตกกระจาย
  • การค้นหาตัวเอง
  • ความหมายของชีวิต
  • สิ่งที่ยังหลงเหลือ
1390

ให้หมึกหนังสือกวีนิพนธ์

หยดปนเปื้อนฉันผู้กลั่นตัวเป็นมุกน้ำค้าง

ค้างบนใบสร้อยอินทนิล

ที่ชูยอดรอการสะบัดของแส้พายุ

เพื่อการฟาดโบยอันหนักหน่วงจะพัดฉันลอยคว้าง

ก่อนแตกกระจายเป็นละอองฟุ้ง

โปรยพรมข้าวเปลือกบนลาน

 

ให้แต่ละหน้ากระดาษบรรจุพจน์เลอะเลือน

จนกระทั่งปีกความเงียบสลัดอักษรตัวสุดท้ายทิ้ง

เว้นแต่ใครสักคนล้มลงในอ้อมกอดถ้อยคำที่ฉลุด้วยลำนำชีวิต.


  • 29.10.2026, เชียงใหม่
แตกกระจาย



เด็กชายจากหุบตะวัน

คนเขียน​ คนอ่าน คนดูหนัง คนดูดบุหรี่ แหละเป็นอะไรแหละไม่เป็นอะไรอีกเยอะแยะ


0 ความคิดเห็น

กรุณาเข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น

ยังไม่มีความคิดเห็น

เรื่องราวที่คุณอาจสนใจ

จงขอบคุณทุกประสบการณ์

การค้นหาตัวเองการอยู่กับความเปลี่ยนแปลง+1

หลาย ๆ คน มองเห็นเส้นทางที่เดินมา แล้วคิดว่า ถ้าเป็นตอนนั้น ฉันจะทำแบบนี้ฉันจะเลือกทางนี้ ในความจริง เราเลือกทุกอย่างเพราะประสบการณ์ที่มีในตอนใดตอนหนึ่ง และเราต่างเลือกทางนั้นเพราะมันต้องเป็นแบบนั้...

1 เดือนที่ผ่านมา

เยาวภาพ

การอยู่กับความเปลี่ยนแปลงสิ่งที่ยังหลงเหลือ+1

เก็บเศษความฝันตกค้างจากพิธีเฉลิมฉลองตัดปะเป็นภาพเยาว์วัยติดผนัง เพ่งมองพลางกอดรัดตัวเองไม่ยอมคลายเดียวดายราวหยั่งรากสู่ใจกลางภวังค์ระหว่างรอคอยพิธีเฉลิมฉลองครั้งใหม่โดยสารโมงยามด้วยการขดตัวก่องอนัด...

8 วันที่ผ่านมา

ระยะทาง

การค้นหาตัวเองสิ่งที่ยังหลงเหลือ+1

ถนนโบราณฝอยฝุ่นลอยคว้างกลางแดดหนาวฉันเดินทางฝ่าความเพพังของกาละเมื่อบางคำนึงลงส้นน้ำหนักย่ำเท้าทางไกลยิ่งหลงลืมลมหายใจทิ้งซากปรักพัง สดับเสียงกลองมโหระทึกกระหน่ำหลังหมอกฝุ่นพร่ามัวเบื้องหน้าก้...

11 วันที่ผ่านมา

เรื่องราวที่คุณอาจสนใจ