พอได้กลับมานั่งชิงช้าตัวเดิม จากที่เคยขาไม่ถึงพื้น ตอนนี้ต้องยกขาเพื่อให้มันแกว่งได้ ... ในช่วงเวลานี้ฉันก็แค่เด็กน้อยในร่างผู้ใหญ่เท่านั้นเอง "คิดถึงเด็กคนนั้นเหมือนกันเนอะ"

ไม่ได้ตื่นเช้าแบบนี้มานานแค่ไหนแล้วนะ รู้สึกดีจัง เปิดเพลงเบาๆ นั่งกินข้าวไปดูต้นไม้ไป มีลมเย็นๆพัดมา ดวงอาทิตย์เริ่มส่องแสงนวล ว้าา ฉันมีความสุขจัง =)

บางวันฉันก็แค่อยากขี่รถออกไปหลังจากนอนเล่นโทรศัพท์จนเบื่อ จุดหมายยังไม่แน่ชัด แต่ผ่านร้านลูกชิ้นทอดเลยแวะซื้อ เดินเข้าตลาดได้กะเพราหมูกรอบมากล่องนึง แล้วก็ขี่ต่อไปเรื่อยๆ มาโผล่สวนหลังโรงเรียน ฉันน...

สถานที่นั้นที่เคยเป็นดั่งสวรรค์ให้พวกเรา ตอนนี้มันถูกเก็บทุกอย่างให้เข้าที่เข้าทางหมดแล้ว แม้กระทั่ง'ความทรงจำ'ก็ถูกเก็บไปด้วย ... ปฏิเสธไม่ได้เลยว่าทุกอย่างที่เคยเกิดขึ้น มันคือเรื่องจริง ไม่ว่าจะ...

ฤดูที่เปลี่ยนแปลง ก็เหมือนชีวิตที่ค่อยๆเปลี่ยนไป อาจจะมีซ้ำกันบ้างในบางฤดู ก็เป็นธรรมดา :)