คำนึงแห่งฉันอุทิศเลือดเนื้ออย่างเคร่งขรึมเหยาะมาแผ่วเบาดั่งย่างเดินด้วยกีบตีนละมั่งบิดร่างอย่างเกียจคร้านตรงที่ความร้าวรานระยับแสงเหยียดแขนแตะริมขอบแห่งคำสัญญาคำนึงแห่งฉันไม่อาจอธิบายด้วยกฏแรงดึงดู...

ฉันสดุดีความมืดมิดมีแต่ถูกรายล้อมด้วยกลุ่มก้อนไหมพรมสีหม่นเศร้าอารมณ์เที่ยงแท้จึงเผยตัว พ้นการลอบมองของดวงตาพบเพลิงปรารถนาอันร้อนแรงยามกล้าเผชิญเงาตัวเองความเปราะบางจะเปล่งประกายเมื่อทาบมือลงห...

แทนบทสวดด้วยการพูดคุยกับตัวเองเรื่องดวงดาวกะพริบแสงดารดาษในสวนแหละหินผาก่อตัวเป็นภูเขาโอบล้อมมวลเมฆกับกวีนิพนธ์สิ้นอายุขัยก่อนการล้มครืนของประภาคารบางคำพูดร่วงหล่น บ้างแตกร่วนพึมพำตกค้างในดวงตาเปื้...