เรื่อง ความมืดมิด โดย เด็กชายจากหุบตะวัน

ความมืดมิด

ความมืดมิด
  • ความกล้าและการอยู่กับความกลัว
  • การยอมรับตัวเอง
  • สิ่งที่ยังหลงเหลือ
1970

ฉันสดุดีความมืดมิด

มีแต่ถูกรายล้อมด้วยกลุ่มก้อนไหมพรมสีหม่นเศร้า

อารมณ์เที่ยงแท้จึงเผยตัว

 

พ้นการลอบมองของดวงตา

พบเพลิงปรารถนาอันร้อนแรง

ยามกล้าเผชิญเงาตัวเอง

ความเปราะบางจะเปล่งประกาย

เมื่อทาบมือลงหน้าอก

รับรู้การไหวรัวของก้อนเนื้อหัวใจสีดำสนิท

ในไม่ช้าจะแตกระเบิด

กำเนิดดาวฤกษ์สีเขม่า

เจิดจ้าท่ามกลางความเวิ้งว้างของดาราจักร.


  • 09.11.2026
ความมืดมิด



เด็กชายจากหุบตะวัน

คนเขียน​ คนอ่าน คนดูหนัง คนดูดบุหรี่ แหละเป็นอะไรแหละไม่เป็นอะไรอีกเยอะแยะ


0 ความคิดเห็น

กรุณาเข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น

ยังไม่มีความคิดเห็น

เรื่องราวที่คุณอาจสนใจ

ระยะทาง

การค้นหาตัวเองสิ่งที่ยังหลงเหลือ+1

ถนนโบราณฝอยฝุ่นลอยคว้างกลางแดดหนาวฉันเดินทางฝ่าความเพพังของกาละเมื่อบางคำนึงลงส้นน้ำหนักย่ำเท้าทางไกลยิ่งหลงลืมลมหายใจทิ้งซากปรักพัง สดับเสียงกลองมโหระทึกกระหน่ำหลังหมอกฝุ่นพร่ามัวเบื้องหน้าก้...

11 วันที่ผ่านมา

โอบกอดตัวเองอีกครั้ง

คุณค่าในตัวเองการยอมรับตัวเอง+1

Moon & Me 🌕วันที่…จันทร์เต็มดวง คืนค่ำ…ที่ทุกอย่างรอบตัวดูเงียบงันเงียบจนได้ยินเสียงความคิดของตัวเองชัดเจนขึ้นในห้วงเวลานั้น เราอาจคิดถึงใครบางคนคิดถึง…โหยหา และอยากให้เขาอยู่ตรงนี้แม้เพียงสักพ...

1 เดือนที่ผ่านมา

เยาวภาพ

การอยู่กับความเปลี่ยนแปลงสิ่งที่ยังหลงเหลือ+1

เก็บเศษความฝันตกค้างจากพิธีเฉลิมฉลองตัดปะเป็นภาพเยาว์วัยติดผนัง เพ่งมองพลางกอดรัดตัวเองไม่ยอมคลายเดียวดายราวหยั่งรากสู่ใจกลางภวังค์ระหว่างรอคอยพิธีเฉลิมฉลองครั้งใหม่โดยสารโมงยามด้วยการขดตัวก่องอนัด...

8 วันที่ผ่านมา

เรื่องราวที่คุณอาจสนใจ