ผมว่าพิธีงานศพของผมในอุดมคติคงอยากให้ทั้งหมดเป็นสีดำตามสไตล์ผม มีภาพศิลปะสวยงามตกแต่ง ไม่มีเหล้า ยา สุรา การพนัน ให้มีเสียงเพลงช้า ๆ ขนมอาหารอร่อย ๆ ที่ผมชอบ ให้มันเงียบและเรียบง่ายที่สุด คนเรานี่ก็หวังเนอะ หวังให้เป็นอย่างนั้นอย่างนี้ คนอยู่ก็ลำบากกันต่อ ส่วนคนตายก็ไม่รับรู้แล้ว อะไรก็ได้ที่ไม่ลำบาก ผมว่ามันเป็นทางเลือกที่ดีที่สุด ผมเข้าใจว่าคนเราต้องจัดงานเพื่อให้คนมาไว้ทุกข์ มาร้องไห้ มาอยู่เป็นเพื่อน มาช่วยงาน และตามความเชื่อ ต่าง ๆ และเมื่อมีสิ่งนั้นก็คงทำคนเดียวไม่ไหว และด้วยเกียรติยศของผู้ตาย ก็ต้องยิ่งใหญ่เป็นธรรมดา ก็ต้องบอกลูก บอกหลาน ก็ต้องเขียนในพินัยกรรม ถ้าทันคงได้เขียน แต่ผมน่ะ ไม่มีอะไรแบบนั้น ผมเพ้อฝันไปไกลมาก ผมจะตายแล้วยังจะ สั่งให้คนนู้นคนนี้จัดงานศพให้ผม แล้วตอนนั้นผมไม่ได้อยู่ดูงานศพ ผมคงไปเกิด หรือไปที่อื่นตั้งแต่ตายไปแล้วล่ะ ไม่ต้องตั้งข้าวตั้งน้ำ ไม่ต้องเคาะโลง ไม่ต้องร้องไห้กันเลย ผมไม่รู้แล้วว่าใครเป็นยังไง แต่ผมขอเลย เอาภาพและงานเขียนของผมเผาไปพร้อมกับโลงผมเลย อย่าให้เหลือแม้แต่ความหลังที่เคยสร้างเอาไว้ ความหวัง ความฝัน เพราะมันไม่เคยเป็นจริง เอาทั้งหมดมาฉีกแล้วรวมตัวลงไปในกองเพลิงสีส้มนั้นเลย ผมไม่ได้อยากให้มันติดตัวผมไปหรอก ผมไม่ทันได้เผามัน ผมไม่ทัน ได้คิดอะไร ผมหวังให้เผามันพร้อมไปกับผม ไม่มีอะไรตามติดผมไปได้เลย เงิน ทอง พ่อ แม่ สิ่งที่ชอบ อาหารโปรด รถ ไม่มีนี่นา มันก็มีแต่บุญนั่นแหละที่ตามติดผมไป บุญยังไง หลายคนไม่เข้าใจ บุญก็คือสิ่งที่ทำแล้วสบายใจ ผมคงเอาความสบายใจที่ผมเคยทำเอาไว้กับอะไรหลายอย่าง ติดไปด้วยได้ มันก็แค่ทำให้ใจเกิดกุศล ก็ต้องคิดดู ถ้าผมทำสิ่งดี ๆ มาทั้งชีวิต แล้วตอนสิ้นลม ผมจะคิดเรื่องไม่ดีได้อย่างไร หากผมอายุยืนยาว จนมองเห็นทุกคนตายจาก ผมคงไม่เหลือคำพูดฝากไว้กับใคร ผมไม่มีลูก ไม่มีใครรออยู่ข้างหลังเลย ผมตัวคนเดียว หากตายลง คงไปเข้าฝันใครบางคนให้มาเห็นแล้วก็บอกว่าเผาเลยไม่ต้องทำอะไร ผมแค่กลัวว่ามันจะส่งกลิ่น ให้ชาวบ้านเขาเป็นทุกข์ แต่ถ้าหากผมตายก่อนใคร ๆ ทั้งหมดนั้น ผมคงต้องบอกว่า ไม่ต้องทำอะไรให้ตัวเองลำบากนะ จะโยนผมลงกองเพลิง จะยังไงก็แล้วแต่ ทำไปเถอะ ผมไม่มีร่างกายนั้นแล้ว ร่างกายดับ ผมก็ไป มันมอดไม่เหลือชิ้นดี ผมคงยืนมองไปที่ตรงนั้น บ้างเสียใจบ้างไม่เสียใจ บ้างมองเห็นบ้างมองไม่เห็น สุดท้ายแล้ว ผมเดินตามแสงสว่างนั้นไป ไม่หันกลับไปมอง ไม่เข้าฝันใคร ไม่ต้องการอะไรติดตัวไป ไม่ขอเกิดเป็นใคร สุดท้ายผมตามแสงขาวไป จนไม่มีตัวผมอยู่เลย ปลายทางจะเป็นเช่นไร คุณในปัจจุบันเลือกได้ด้วยตัวเอง