วูบขณะหนึ่งของการปะทะ, ค้นพบ ในร้านกาแฟ
1) เขา
เขาพบวิถีบางอย่างขณะนั่งนิ่ง
หลับตามองสรรพสิ่ง เอื่อยเคลื่อนช้า
ไร้คลื่นนก วกลม เคยบ่มชรา
ห้วงหายใจ เสมือนว่าล่มหายใจ
ความรู้สึกชนิดหนึ่งไม่คุ้นนัก
บ้างทายทักกักขฬะ บ้างมิใช่
กลับโถมท้าปรารถนาแห่งภายใน
ครู่ลมวูบ เผลอลูบไล้รอยแผลเป็น
เพียงโดยสารห้วงกาลเพื่อรู้จบ
อณูเวลาเมื่อเพิ่มทบ ค่อยสบเห็น
หลังลืมตา ปะทะโลก แรงกดเค้น
ภาพเบื้องหน้าฉายชัดเจน เขาปะทะ
2) เพ่งพินิจ
แก้วกระดาษ ชาเขียว น้ำแข็งก้อน
มวลสารอิเล็กตรอน รูปอิสระ
คล้ายมิเคลื่อนกลับเลื่อนไหลตลอดระยะ
วงวัฏฏะ สถานะน้ำแปรสิ่งใด
คนหลอด แก้วกระดาษอุ้มซับชื้น
กลายอื่น-คืนกำเนิด หรือมิใช่
เกล็ด ก้อน เหลวละลายระเหยไอ
คาเฟอีนระเหิดใหม่นอกภาชนะ
กลางใจร้าน พนักงานสาวเช็ดเคาน์เตอร์
คราวเผลอ เธอเผยยิ้มพลางเก็บขยะ
แก้ว ทิชชู่ ก้นบุหรี่ หลอมภาวะ
สาบาน! ก้อนเมือกเขละขละแพ้ลักยิ้ม
3) ตัวอย่างของบางสิ่ง
เขาพบวิถีบางอย่างหลังผ่านปะทะ
ชาเขียวพร่อง ขอบระดับกลับเปี่ยมปริ่ม
เค้กกล้วยหอม อาจบางคราวใคร่ลิ้มชิม
ตักใส่ชา ถ่วงสสารแช่อิ่มน้ำ
เขานิ่ง ขณะเธอเคลื่อนค้นพบ
การบรรจบของประสบการณ์หวานดื่มด่ำ
พนักงานสาวแย้มยิ้มลาแหละเอ่ยคำ
"แค่ตัวอย่างการกลายพันธุ์... ธรรมดา"
- นิตยสารไรเตอร์ 31, คริสต์ศักราช 2015
0 ความคิดเห็น
กรุณาเข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น
ยังไม่มีความคิดเห็น