1) เขา

เขาพบวิถีบางอย่างขณะนั่งนิ่ง

หลับตามองสรรพสิ่ง​ เอื่อยเคลื่อนช้า​

ไร้คลื่น​นก​ วกลม​ เคยบ่มชรา

ห้วงหายใจ​ เสมือน​ว่า​ล่มหายใจ

ความรู้​สึก​ชนิด​หนึ่ง​ไม่คุ้นนัก

บ้างทายทักกักขฬะ​ บ้างมิใช่

กลับโถมท้าปรารถนา​แห่ง​ภายใน​

ครู่ลมวูบ​ เผลอ​ลูบไล้​รอยแผล​เป็น​

เพียงโดยสาร​ห้วงกาลเพื่อรู้จบ

อณู​เวลา​​เมื่อเพิ่มทบ​ ค่อยสบเห็น​

หลังลืมตา​ ปะทะ​โลก​ แรงกดเค้น

ภาพเบื้องหน้า​ฉายชัดเจน​ เขาปะทะ​

2) เพ่งพินิจ

แก้วกระดาษ​ ชาเขียว​ น้ำแข็ง​ก้อน

มวลสาร​อิเล็กตรอน​ รูปอิสระ

คล้าย​มิเคลื่อน​กลับเลื่อน​ไหลตลอด​ระยะ​

วงวัฏฏะ​ สถานะน้ำแปรสิ่งใด

คนหลอด​ แก้วกระดาษ​อุ้มซับชื้น

กลายอื่น-คืนกำเนิด​ หรือมิใช่​

เกล็ด​ ก้อน​ เหลวละลาย​ระเหยไอ

คาเฟอีนระเหิด​ใหม่นอกภาชนะ​

กลางใจร้าน​ พนักงาน​สาวเช็ดเคาน์เตอร์​

คราวเผลอ​ เธอเผยยิ้ม​พลางเก็บขยะ​

แก้ว​ ทิชชู่​ ก้นบุหรี่​ หลอมภาวะ

สาบาน! ก้อนเมือกเขละขละแพ้ลักยิ้ม​

3) ตัวอย่างของบางสิ่ง

เขาพบวิถีบางอย่างหลังผ่านปะทะ

ชาเขียวพร่อง​ ขอบระดับกลับเปี่ยมปริ่ม

เค้กกล้วยหอม​ อาจบางคราวใคร่ลิ้มชิม

ตักใส่ชา​ ถ่วงสสาร​แช่อิ่มน้ำ

เขานิ่ง​ ขณะเธอเคลื่อนค้นพบ

การบรรจบของประสบการณ์​หวานดื่มด่ำ

พนักงานสาวแย้มยิ้มลาแหละเอ่ยคำ

"แค่ตัวอย่าง​การกลายพันธุ์... ธรรมดา"

• นิตยสารไรเตอร์​ 31,​ คริสต์​ศักราช​ 2015