เย็นวันศุกร์ ณ มุมนึงของละแวกบ้าน ฉันนั่งอยู่บนเก้าอี้เล็ก ๆ ตัวนึง บรรยากาศที่ไม่ร้อนและไม่หนาวเกินไป มีลมพัดโชยมาตลอด แสงแดดอุ่น ๆ สีทองอร่าม กับบทเพลง Always with me ที่กำลังคอเบา ๆ

มันทำให้ฉันรู้สึกสงบใจอีกครั้ง

ไม่ได้เขียนนานแค่ไหนแล้วนะ? ฉันคิดในใจ

แต่ในจังหวะนี้ฉันแทบไม่ได้คิดอะไร ทำเพียงแค่ค่อย ๆ เขียนสิ่งที่อยู่ในหัวออกมา

ในวันรุ่งขึ้น ฉันต้องไปเข้าร่วมกิจกรรมนึง เขาให้เราหยิบเรื่องราวที่มีความหมายกับตัวเอง ไม่ว่าจะเป็นหนัง หนังสือ หรือบทความต่าง ๆ อะไรก็ได้

ทำให้ฉันกลับมาคิดกับชีวิตตัวเองอีกครั้งว่า

เรื่องไหนกันนะที่มีความหมายสำหรับฉัน

เอาจริง ๆ ฉันก็เลือกไม่ถูกเหมือนกัน
ถ้าเลือกเรื่องนี้มา ตัวเราในอีกเรื่องนึงจะน้อยใจหรือเปล่านะ?
ฮ่า ๆ (ขำในใจ)

เพราะอย่างนั้น ฉันก็เลยคิดว่า ทุก ๆ เรื่องราว มันมีความหมายหมดเลย

ทุกบทสนทนาที่ฉันพูดคุย
ทุกการพบเจอ ทุกการจากลา
ทุกสถานที่ ทุกบททดสอบ

มันมีความหมายสำหรับฉันมากจริง ๆ นะ :)

สุดท้ายนี้ก็ยังเลือกไม่ได้อยู่ดี แต่ถ้าต้องเลือกจริง ๆ ก็คงเป็นตอนนี้ที่ฉันยังได้ใช้ชีวิตในแบบที่อยากให้เป็นอยู่ แม้จะมีบททดสอบเยอะ แต่ก็เป็นแบบทดสอบที่ฉันยินดีจะก้าวข้ามมันให้ได้