เรื่องเล่าจากเต็นท์นอนสีน้ำเงิน
- ไม่ไกลหมู่บ้านจัดสรร ชานเมือง
ผมดับรถเครื่อง เห็นเรื่องเล่า
ชายหนุ่ม เต็นท์นอน หมอนเก่าเก่า
กับร่องรอยทุกข์เศร้า แผดเผาชีวิต
เขากวักผมเข้าเต็นท์ ชวนเอนหลัง
อย่ารังเกียจคนกวี ที่เสียจริต
ต้อนรับอาคันตุกะ น้ำอมฤต
จิบเดียว ผมคล้ายถูกพิษบั่นคอ
หลากเรื่องราวทยอยเล่า เขาร้องไห้
ผมเห็นเงาใครต่อใคร ปะติดปะต่อ
เผ่าพันธุ์ครึ่งดี ครึ่งบ้าว้อ
ซูบโซซอมซ่อ แต่แจ่มชัด
- ภายในเต็นท์สีน้ำเงิน
เขาย่างเดินตีนเปล่า เหล้ารสจัด
บาดคอตบน้ำถังครุ ธุดงควัตร
โซเซโซซัด ถัดเข่าคลาน
เขาชักชวนผมร่วมท่องโลกกว้าง
สัมภาระปลดวางลงทางผ่าน
ด่ำลึกลงภายใน ประสบการณ์
ย่อมเติบใหญ่จิตวิญญาณ หว่านความรัก
ครั้นหมดกลม ผมอำลา สตาร์ทรถเครื่อง
อาการเมาสร่างกระเตื้อง แหละพลันตระหนัก
เต็นท์เก่าเก่า กวีหนุ่มนอนพำนัก
ณ ที่ฝันแห่งเขา ถูกลักพา!
เด็กชายจากหุบตะวัน, สำนักพิมพ์ชายขอบ (คริสต์ศักราช 2016)
0 ความคิดเห็น
กรุณาเข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น
ยังไม่มีความคิดเห็น