• ไม่ไกลหมู่บ้านจัดสรร​ ชานเมือง

ผมดับรถเครื่อง​ เห็นเรื่องเล่า

ชายหนุ่ม​ เต็นท์นอน​ หมอนเก่าเก่า

กับร่องรอยทุกข์เศร้า​ แผดเผาชีวิต

เขากวักผมเข้าเต็นท์​ ชวน​เอนหลัง​

อย่ารังเกียจคนกวี​ ที่เสียจริต

ต้อนรับอาคันตุกะ​ น้ำอมฤต​

จิบเดียว​ ผมคล้ายถูกพิษบั่นคอ

หลากเรื่องราว​ทยอย​เล่า​ เขาร้องไห้​

ผมเห็นเงาใครต่อใคร​ ปะติดปะต่อ​

เผ่าพันธุ์​ครึ่ง​ดี​ ครึ่งบ้าว้อ

ซูบโซซอมซ่อ​ แต่แจ่มชัด

• ภายในเต็นท์สีน้ำเงิน

เขาย่างเดินตีนเปล่า​ เหล้ารสจัด

บาดคอตบน้ำถังครุ​ ธุดงควัตร​

โซเซโซซัด ถัดเข่าคลาน

เขาชักชวนผมร่วมท่องโลกกว้าง

สัมภาระ​ปลดวางลงทางผ่าน

ด่ำลึกลงภายใน​ ประสบการณ์​

ย่อมเติบใหญ่​จิตวิญญาณ​ หว่านความรัก​

ครั้นหมดกลม​ ผมอำลา​ สตาร์ทรถเครื่อง​

อาการเมาสร่างกระเตื้อง​ แหละพลันตระหนัก​

เต็นท์เก่าเก่า​ กวีหนุ่มนอนพำนัก

ณ​ ที่ฝันแห่งเขา​ ถูกลักพา!

เด็ก​ชา​ยจาก​หุบ​ตะวัน, สำนัก​พิมพ์​ชาย​ขอบ​ (คริสต์ศักราช​ 2016)