เธอ…ที่ฉันไม่รู้จักชื่อ

บางคน…เดินเพื่อพิชิตยอดเขา แต่เรา…ค่อย ๆ เดิน เพื่อชื่นชมความงดงามระหว่างทาง

จนเราได้พบเธอ… เธอ…ที่ฉันไม่รู้จักชื่อ 🤍

เพราะที่ ข้อกิ่ง ของเธอ มีหยดน้ำใสเกาะอยู่อย่างเงียบงัน

เธอ…ช่างสวยงามเหลือเกิน

เธอรู้ไหม… ข้อกิ่งของเธอ คือจุดเริ่มต้นของกิ่งใหม่ เหมือนการเริ่มต้นสิ่งใหม่ ๆ ในชีวิต และยังเป็นตำแหน่งที่น้ำค้าง น้ำฝน ค่อย ๆ ไหลมารวมตัว จนกลายเป็นหยดน้ำหนึ่งหยด

หยดน้ำที่ไหลรวมกันนั้น กลับทำให้กิ่งสีน้ำตาลของเธอ ดูมีชีวิตชีวา สดชื่นขึ้นมาทันใด

บางครั้ง…ฉันคิดว่า หากเธอขาดหยดน้ำนี้ไป เธออาจดูเดียวดาย แห้งเหี่ยว และเงียบงัน

แต่เพราะเจ้าหยดน้ำ ทุกอย่างกลับดูสดใส เหมือนมีชีวิต และการเริ่มต้นใหม่อีกครั้ง

เจ้าหยดน้ำ… สะท้อนเงาของสิ่งต่าง ๆ รอบตัว สะท้อนทั้งชีวิต ความอบอุ่น และความรู้สึกที่ซ่อนอยู่

เป็นหยดน้ำที่ให้ความรู้สึกลึกซึ้ง อย่างบอกไม่ถูก

เพราะหยดน้ำนี้เอง ที่ทำให้ฉันเผลอหลงใหลเธอ อย่างไม่รู้ตัว

มันกลายเป็นภาพที่สะดุดตา ระหว่างการเดินทางของฉัน

ขอบคุณ…ความสวยงามระหว่างการเดินทาง ณ ดอยหลวงเชียงดาว