วันนี้เราได้มีโอกาสฟังพอดแคสต์ของ Readery ตอน อะไรทำให้ชีวิตคนเรามีความหมาย เราเลยอยากมารีแคปสั้น ๆ ในมุมของเราให้กับนักอ่านทั้งหลายที่หลงทางมาเปิดอ่านโพสต์นี้ และอย่าลืมมาแชร์กันนะคะ

ตอนนี้เราเกิดมาบนพื้นที่ที่เรียกว่าโลกได้ 22 ปี ตอนที่เราเกิดมาจากท้องแม่จนถึงเราเข้าเรียนชั้นอนุบาล ประถม และมัธยม การศึกษาขั้นพื้นฐานที่แม่ยื่นให้เรา ตอนนั้นเราไม่รู้เลยว่าชีวิตของเรามันมีความหมายว่าอย่างไร ได้แต่ใช้ชีวิตทำตามหน้าที่ไปวัน ๆ ก็เท่านั้น แต่พอเข้ามหาวิทยาลัยชีวิตของเราก็เริ่มชัดมากขึ้น มันบอกเราในทางอ้อมว่าเราต้องการอะไร เช่น เราไปค่ายอาสาเพราะแค่คำว่าอยากไปแต่ไม่มีเหตุผลลึกซึ้ง มันพาเราไปสมัครค่ายอนุรักษ์เหตุผลก็เหมือนกับข้อแรก มันพาเราไปทำงานเป็นพี่เลี้ยงน้องเฟรชชี่ ก็แค่เพราะทำแล้วมันมีความสุข จนมาถึงตอนนี้ที่กำลังจะเป็นเด็กจบใหม่ ชีวิตปีสี่จะจบลง เราพึ่งมารู้ว่าความหมายของชีวิตตนเองคืออะไร

ถ้าให้นิยามก็คงจะเป็น

ชีวิตที่มีประโยชน์ต่อคนอื่น ชีวิตที่สามารถเป็นแรงบันดาลใจให้กับคนอื่นได้

แต่ในอีกมุมนึงชีวิตก็แค่การได้ทำตามใจตนเอง การทำให้ตนเองมีความสุขก็คือความหมายของชีวิตเหมือนกัน การยังอยากมีวันพรุ่งนี้อยู่ ก็เป็นความหมายของชีวิต การทำให้คนที่เรารักมีความสุข การทำให้พ่อกับแม่สบาย สำหรับเราก็เป็นความหมายขของชีวิต

มันทำให้เรารู้ว่าชีวิตเราแม่งมีค่า ชีวิตแม่งเป็นสิ่งที่โคตรมีค่า โคตรต้องรักษามันไว้ให้ได้นานมากที่สุด ใช้มันในความหมายของเราให้คุ้มมากที่สุด

จงอย่ามองชีวิตของคนอื่นจนลืมชีวิตของตนเอง

ได้โปรดใช้ชีวิตที่มีความหมายของท่านให้คุ้มกับที่ได้เกิดมาบนพื้นที่รูปขวานแห่งนี้

ประกายชล

โฮโมเซเปียนส์หญิงผู้พยายามทำให้ชีวิตมีความหมายเช่นกัน