เรื่อง Substance โดย เด็กชายจากหุบตะวัน
ระบายควันล่องลอย ปะปนอากาศ
หลุบตา, ล่องไหลในธารภวังค์
จาริกลึกไปในดินแดนวิเวก
มิทิ้งสิ่งใดไว้ กระทั่งรอยเท้าย่ำย่าง
น้ำค้างละลายผลึกน้ำตา
ผิวปากด้วยท่วงทำนองโบราณของเหล่าพ่อค้าเร่
อัดควันคราวสุดท้าย
ลืมตา, เปลื้องก้อนหนักทึบในหัวใจพ้นจองจำ
วกกลับมาจุดเริ่มต้น
หวนคืนสถานที่ที่พละกำลังโดนลักขโมย
คิดถึงการขดตัวหลับในผนังมดลูก
ต่อให้เป็นการพำนักชั่วครั้งคราวก็ตาม.
ชีวิตที่น่าเบื่อ
…..ดีคับผมLนามสมมุติผมเป็นเด็กม.ปลายธรรมดาๆผมเนี่ยตั้งแต่โตมาก็รู้สึกว่าผมชีวิตจบสิ้นแล้วทั้งๆที่พึ่งขึ้นม.ปลายมาเองมันน่าตลกนะที่ผมคิดแบบนี้ในวัยเท่านี้มันกผมนะผมน่ะเป็นคนอ้วนถึงจะไม่ได้เคยถูกล้อห...
ระยะทาง
ถนนโบราณฝอยฝุ่นลอยคว้างกลางแดดหนาวฉันเดินทางฝ่าความเพพังของกาละเมื่อบางคำนึงลงส้นน้ำหนักย่ำเท้าทางไกลยิ่งหลงลืมลมหายใจทิ้งซากปรักพัง สดับเสียงกลองมโหระทึกกระหน่ำหลังหมอกฝุ่นพร่ามัวเบื้องหน้าก้...
โลกในวันที่ต้องการผลผลิตเพิ่มขึ้น
ทุกวันนี้เราคิดเสมอว่านี่สิ้นเดือนอีกแล้วหรอ?นี่จะครบ 1 ปีแล้วหรอ?ปีนี้รู้สึกว่าทุกอย่างมันเร็วมากกว่าปกติจริง ๆ พอย้อนกลับมามองว่า แล้วในแต่ละวันเราทำอะไรมันเป็นเรื่องที่น่าเศร้านะ ที่แต่ละวันแทบไ...
ชีวิตที่น่าเบื่อ
…..ดีคับผมLนามสมมุติผมเป็นเด็กม.ปลายธรรมดาๆผมเนี่ยตั้งแต่โตมาก็รู้สึกว่าผมชีวิตจบสิ้นแล้วทั้งๆที่พึ่งขึ้นม.ปลายมาเองมันน่าตลกนะที่ผมคิดแบบนี้ในวัยเท่านี้มันกผมนะผมน่ะเป็นคนอ้วนถึงจะไม่ได้เคยถูกล้อห...
ระยะทาง
ถนนโบราณฝอยฝุ่นลอยคว้างกลางแดดหนาวฉันเดินทางฝ่าความเพพังของกาละเมื่อบางคำนึงลงส้นน้ำหนักย่ำเท้าทางไกลยิ่งหลงลืมลมหายใจทิ้งซากปรักพัง สดับเสียงกลองมโหระทึกกระหน่ำหลังหมอกฝุ่นพร่ามัวเบื้องหน้าก้...
โลกในวันที่ต้องการผลผลิตเพิ่มขึ้น
ทุกวันนี้เราคิดเสมอว่านี่สิ้นเดือนอีกแล้วหรอ?นี่จะครบ 1 ปีแล้วหรอ?ปีนี้รู้สึกว่าทุกอย่างมันเร็วมากกว่าปกติจริง ๆ พอย้อนกลับมามองว่า แล้วในแต่ละวันเราทำอะไรมันเป็นเรื่องที่น่าเศร้านะ ที่แต่ละวันแทบไ...
ส่ำเสียงของกาละ
เบาบาง หมอกความฝันอัญมณีวาวแสงใต้ทุ่งทะเลเกินเอื้อนเอ่ยเหตุผล นามแห่งจิตเหนือสำนึกสดับยินสิ่งใดเล่า นอกจากความเงียบในวิหาร นั่น - ส่ำเสียงของกาละความเจ็บปวดที่ต้องอาศัยยาบรรเทาเรื่องราวขาดวิ่น...
รำพึง ลำพัง
เพียงความโดดเดี่ยวกอดเกี่ยวถ้อยคำบางเบาที่แสนจะเปราะบางทางความรู้สึก และไร้ซึ่งความหมายวันคืนล่วงผ่านกวลเวลานำพาความเปลี่ยนแปลงมาสู่ชีวิต ไม่อาจคาดเดาในทุกสรรพสิ่งเราเปราะบางเกินกว่าถ้อยคำที่โอบกอด
0 ความคิดเห็น
กรุณาเข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น
ยังไม่มีความคิดเห็น