รำพึง ลำพัง
เพียงความโดดเดี่ยว
กอดเกี่ยวถ้อยคำบางเบาที่แสนจะเปราะบางทางความรู้สึก และไร้ซึ่งความหมาย
วันคืนล่วงผ่าน
กวลเวลานำพาความเปลี่ยนแปลงมาสู่ชีวิต ไม่อาจคาดเดาในทุกสรรพสิ่ง
เราเปราะบางเกินกว่าถ้อยคำที่โอบกอด
เรื่อง รำพึง ลำพัง โดย กาลครั้งหนึ่ง
เพียงความโดดเดี่ยว
กอดเกี่ยวถ้อยคำบางเบาที่แสนจะเปราะบางทางความรู้สึก และไร้ซึ่งความหมาย
วันคืนล่วงผ่าน
กวลเวลานำพาความเปลี่ยนแปลงมาสู่ชีวิต ไม่อาจคาดเดาในทุกสรรพสิ่ง
เราเปราะบางเกินกว่าถ้อยคำที่โอบกอด
ระยะทาง
ถนนโบราณฝอยฝุ่นลอยคว้างกลางแดดหนาวฉันเดินทางฝ่าความเพพังของกาละเมื่อบางคำนึงลงส้นน้ำหนักย่ำเท้าทางไกลยิ่งหลงลืมลมหายใจทิ้งซากปรักพัง สดับเสียงกลองมโหระทึกกระหน่ำหลังหมอกฝุ่นพร่ามัวเบื้องหน้าก้...

ชีวิตที่น่าเบื่อ
…..ดีคับผมLนามสมมุติผมเป็นเด็กม.ปลายธรรมดาๆผมเนี่ยตั้งแต่โตมาก็รู้สึกว่าผมชีวิตจบสิ้นแล้วทั้งๆที่พึ่งขึ้นม.ปลายมาเองมันน่าตลกนะที่ผมคิดแบบนี้ในวัยเท่านี้มันกผมนะผมน่ะเป็นคนอ้วนถึงจะไม่ได้เคยถูกล้อห...
แตกกระจาย
ให้หมึกหนังสือกวีนิพนธ์หยดปนเปื้อนฉันผู้กลั่นตัวเป็นมุกน้ำค้างค้างบนใบสร้อยอินทนิลที่ชูยอดรอการสะบัดของแส้พายุเพื่อการฟาดโบยอันหนักหน่วงจะพัดฉันลอยคว้างก่อนแตกกระจายเป็นละอองฟุ้งโปรยพรมข้าวเปลือกบน...
0 ความคิดเห็น
กรุณาเข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น
ยังไม่มีความคิดเห็น