เรื่อง รำพึง ลำพัง โดย กาลครั้งหนึ่ง

รำพึง ลำพัง

รำพึง ลำพัง
  • การค้นหาตัวเอง
350

เพียงความโดดเดี่ยว

กอดเกี่ยวถ้อยคำบางเบาที่แสนจะเปราะบางทางความรู้สึก และไร้ซึ่งความหมาย

วันคืนล่วงผ่าน

กวลเวลานำพาความเปลี่ยนแปลงมาสู่ชีวิต ไม่อาจคาดเดาในทุกสรรพสิ่ง

เราเปราะบางเกินกว่าถ้อยคำที่โอบกอด







กาลครั้งหนึ่ง


0 ความคิดเห็น

กรุณาเข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น

ยังไม่มีความคิดเห็น

เรื่องราวที่คุณอาจสนใจ

ระยะทาง

การค้นหาตัวเองสิ่งที่ยังหลงเหลือ+1

ถนนโบราณฝอยฝุ่นลอยคว้างกลางแดดหนาวฉันเดินทางฝ่าความเพพังของกาละเมื่อบางคำนึงลงส้นน้ำหนักย่ำเท้าทางไกลยิ่งหลงลืมลมหายใจทิ้งซากปรักพัง สดับเสียงกลองมโหระทึกกระหน่ำหลังหมอกฝุ่นพร่ามัวเบื้องหน้าก้...

11 วันที่ผ่านมา

ชีวิตที่น่าเบื่อ

การค้นหาตัวเองความเหนื่อยล้า

…..ดีคับผมLนามสมมุติผมเป็นเด็กม.ปลายธรรมดาๆผมเนี่ยตั้งแต่โตมาก็รู้สึกว่าผมชีวิตจบสิ้นแล้วทั้งๆที่พึ่งขึ้นม.ปลายมาเองมันน่าตลกนะที่ผมคิดแบบนี้ในวัยเท่านี้มันกผมนะผมน่ะเป็นคนอ้วนถึงจะไม่ได้เคยถูกล้อห...

1 เดือนที่ผ่านมา

แตกกระจาย

การค้นหาตัวเองความหมายของชีวิต+1

ให้หมึกหนังสือกวีนิพนธ์หยดปนเปื้อนฉันผู้กลั่นตัวเป็นมุกน้ำค้างค้างบนใบสร้อยอินทนิลที่ชูยอดรอการสะบัดของแส้พายุเพื่อการฟาดโบยอันหนักหน่วงจะพัดฉันลอยคว้างก่อนแตกกระจายเป็นละอองฟุ้งโปรยพรมข้าวเปลือกบน...

12 วันที่ผ่านมา

เรื่องราวที่คุณอาจสนใจ