วันที่…เราเป็นคนไม่น่ารัก

เคยไหม…
บางวันเรากลับรู้สึกว่า
“วันนี้เราเป็นคนที่ไม่น่ารักเลย”

เราอาจขี้วีน ขี้บ่น พูดห้วน ๆ
เผลอใช้อารมณ์มากกว่าเหตุผล
พูดบางอย่างออกไปโดยไม่ได้คิดถึงความรู้สึกของคนฟัง
หรือแม้แต่เถียงผู้ใหญ่ ทั้งที่รู้อยู่ลึก ๆ ว่าสิ่งที่เขาพูดนั้น อาจเป็นเพราะเขาหวังดีกับเรา

บางครั้งเราไม่ได้ตั้งใจจะทำร้ายใครเลย
เราเพียงแค่เหนื่อย
อึดอัด
ไม่อยากทำ
หรือมีอะไรหลายอย่างวนอยู่ในหัวจนมากเกินไป

เสียงในหัวเต็มไปด้วยคำถามว่า
“ทำไมต้องเป็นเรา?”
“ทำไมต้องทำแบบนี้?”
“ทำไมไม่มีใครเข้าใจเรา?”

แล้วในช่วงเวลาที่อารมณ์กำลังดังที่สุด
เราก็พูดออกไปก่อนที่จะทันคิด

คำบางคำอาจฟังดูแข็ง
น้ำเสียงอาจฟังดูไม่ดี
ท่าทีอาจดูเหมือนไม่เคารพ
ทั้งที่จริง ๆ แล้ว สิ่งที่อยู่ข้างในอาจเป็นเพียงความเหนื่อยและความรู้สึกที่เรายังจัดการมันไม่ได้

แต่หลังจากทุกอย่างสงบลง
เรากลับเป็นคนเดิมที่นั่งคิดซ้ำ ๆ

“เมื่อกี้เราพูดแรงไปหรือเปล่า”
“เขาจะเสียใจไหม”
“ทำไมเราถึงทำแบบนั้นนะ”
“นี่ไม่ใช่ตัวเราเลย…”

บางทีสิ่งที่ทำให้เราทรมานที่สุด
ไม่ใช่สิ่งที่คนอื่นพูดกับเรา
แต่เป็นเสียงของตัวเราเอง
ที่คอยย้อนกลับไปตำหนิตัวเองซ้ำแล้วซ้ำเล่า

เรามักคิดว่า
ถ้าเราไม่ชอบคนที่ทำตัวไม่น่ารัก
แล้วเราจะรักตัวเองในวันที่ตัวเราเองทำตัวไม่น่ารักได้อย่างไร

แต่บางที…คำตอบอาจไม่ได้อยู่ที่การทำให้ตัวเองเป็นคนน่ารักตลอดเวลา

เพราะไม่มีใครทำได้

เราทุกคนมีวันที่อารมณ์ไม่ดี
มีวันที่เหนื่อย
มีวันที่ใจไม่พร้อม
มีวันที่พูดก่อนคิด
มีวันที่ตอบคนอื่นด้วยน้ำเสียงที่เราเองก็ไม่ชอบ

การทำพลาดไม่ได้ทำให้เรากลายเป็น “คนไม่ดี” ไปทั้งคน

สิ่งสำคัญกว่าการไม่เคยทำผิด
คือหลังจากเราทำผิดแล้ว เรามองเห็นมันหรือเปล่า

ถ้าเรารู้ว่าเราพูดไม่ดี
เราก็ขอโทษได้

ถ้าเรารู้ว่าเราใช้อารมณ์
ครั้งต่อไปเราก็พยายามหยุดให้ตัวเองได้สักนิด ก่อนจะตอบอะไรออกไป

ถ้าเรารู้ว่าเราไม่เคารพใครในช่วงเวลาหนึ่ง
เราก็กลับไปแสดงความเคารพเขาได้

เราไม่จำเป็นต้องย้อนกลับไปแก้ไขอดีต
แต่เราสามารถเลือกได้ว่า
เราจะเรียนรู้อะไรจากมัน

บางครั้งการเติบโต
ไม่ได้หมายความว่าเราจะกลายเป็นคนที่ไม่โกรธ ไม่หงุดหงิด และไม่เคยพูดผิดอีกเลย

แต่อาจหมายถึง
เรารู้จักตัวเองมากขึ้น

รู้ว่าอะไรทำให้เราอารมณ์ขึ้น
รู้ว่าเมื่อไหร่ควรหยุด
รู้ว่าเมื่อไหร่ควรเงียบ
รู้ว่าเมื่อไหร่ควรขอโทษ
และรู้ว่าเมื่อเราพลาด…เราสามารถกลับมาแก้ไขได้

เพราะฉะนั้น
ถ้าวันนี้เธอรู้สึกว่า “ฉันทำตัวไม่น่ารักเลย”

ก็ยอมรับมันเถอะ

ไม่ต้องหาข้อแก้ตัวให้ตัวเอง
แต่ก็ไม่ต้องลงโทษตัวเองจนเกินไป

ยอมรับว่าเราพลาด
ขอโทษในสิ่งที่ควรขอโทษ
เรียนรู้ในสิ่งที่ควรเรียนรู้
แล้วค่อย ๆ วางมันลง

อย่าเอาความผิดพลาดเพียงไม่กี่นาที
มาตัดสินตัวเองทั้งชีวิต

เพราะเราไม่ได้มีแค่ด้านที่ไม่น่ารัก
เราเองก็มีด้านที่อ่อนโยน
มีความหวังดี
มีความรัก
มีความตั้งใจดี
และมีหัวใจที่อยากเป็นคนที่ดีขึ้น

อย่าลืมว่า…
การรักตัวเองไม่ได้หมายถึงการบอกตัวเองว่า
“เราไม่ผิดอะไรเลย”

แต่บางครั้งการรักตัวเอง
คือการกล้าพูดว่า

“ใช่…ครั้งนี้เราทำไม่ดีจริง ๆ
แต่เราเห็นมันแล้วนะ
เราจะพยายามไม่ทำแบบเดิมอีก
และเราจะไม่เกลียดตัวเองเพราะความผิดพลาดครั้งนี้”

เราอาจไม่ได้น่ารักในทุกวัน
อาจมีวันที่ใจร้อน
มีวันที่พูดไม่ดี
มีวันที่พลาด
มีวันที่เป็นตัวเองในเวอร์ชันที่เราไม่ชอบ

แต่ไม่เป็นไรนะ

ขอเพียงเรายังรู้ตัว
ยังรับผิดชอบต่อสิ่งที่เราทำ
ยังพร้อมจะปรับปรุง
และยังไม่หลงลืมว่า…เราอยากเป็นคนแบบไหน

เพราะสุดท้ายแล้ว
ชีวิตไม่ได้ต้องการคนที่สมบูรณ์แบบ

แค่ต้องการคนธรรมดาคนหนึ่ง
ที่ผิดได้ พลาดได้
เรียนรู้จากสิ่งที่เกิดขึ้น
ให้อภัยตัวเอง
แล้วค่อย ๆ เติบโตขึ้น
โดยไม่ทิ้งความเป็นตัวเองไว้ข้างหลัง

วันนี้อาจเป็นวันที่เราไม่น่ารัก

แต่พรุ่งนี้…
เรายังเลือกที่จะน่ารักกับตัวเอง
และเริ่มต้นใหม่ได้เสมอ 🤍