ออกเดินทาง…เพื่อกลับมาเป็นตัวเอง
บางครั้ง… การรักตัวเอง…แม้คนอื่นจะมองว่าเราเห็นแก่ตัว
ใช่…เราอาจจะเห็นแก่ตัว
เห็นแก่ความสุขของตัวเอง
เห็นแก่คนคนหนึ่งที่อยู่กับเรามาตั้งแต่วันแรก จนถึงวันสุดท้ายของชีวิต
เวลาใครบางคนเดินเข้ามา แล้วก็เดินจากไป
บางคนทำร้ายเรา บางคนทำให้เราเสียใจ
แต่ยังมีคนหนึ่งที่อยู่กับเราเสมอ…
นั่นคือตัวเราเอง
ถ้าเราไม่เห็นแก่ตัวเองบ้าง
ไม่สร้างความสุขให้ตัวเอง
แล้วเราจะมีชีวิตที่มีความสุขได้ยังไง
ถ้ามัวแต่แคร์คนอื่นมากเกินไป
จนลืมตัวตนของตัวเอง
จนวันหนึ่ง…เราไม่รู้ด้วยซ้ำว่า
ตัวเราเองต้องการอะไร
บางครั้งเราเคยทำอะไรที่เสี่ยงและโลดโผน
จนใครหลายคนที่มองว่าเราเป็นคนเรียบร้อย
ไม่คิดว่าเราจะกล้าทำอะไรแบบนั้น แต่จริงๆ แล้ว…เราไม่ใช่คนเรียบร้อยขนาดนั้นหรอก 555
เราเป็นคนที่ถ้าใจกล้าเมื่อไหร่
ก็พร้อมจะลอง พร้อมจะเสี่ยง
แม้บางครั้งคนรอบข้างจะห้าม เพราะเป็นห่วง
แต่ถ้าลึกๆ ในใจเราอยากทำ
เราก็อยากลองทำมันให้ได้ เพราะเรารู้ว่า…
ถ้าไม่ลอง เราอาจจะเสียใจมากกว่า
และใช่…นี่อาจเป็นข้อเสียของเราก็ได้ 555
เพราะถ้าไม่ได้ทำ เราจะคิดวนไปวนมาอยู่แบบนั้น
แต่ทุกครั้งที่ได้ลอง
เรากลับได้พบกับความสุข ความโล่งใจ
และความภูมิใจเล็กๆ ว่า
“เฮ้ย…เราทำได้ว่ะ”
บางที…นี่แหละ
คือความสุขที่เราได้จากการใช้ชีวิตในแบบของตัวเอง
แต่ก่อนเราเคยวิ่งตาม
เคยแคร์ความรู้สึกของคนอื่นมากเกินไป
จนตัวเองเหนื่อยเหลือเกิน
เหนื่อยจนบางครั้งอยากหายไปจากตรงนั้น
จนกระทั่ง…เราได้ออกเดินทาง
การเดินทางทำให้เราเปิดมุมมองมากขึ้น
ทำให้เราอยากเผชิญหน้า กล้าที่จะลอง และกล้าที่จะเรียนรู้
เราชอบเวลาที่ได้ไปเจออะไรใหม่ๆ
ได้รู้จักผู้คนใหม่ๆ
ได้ฟังเรื่องราวจากมุมมองที่แตกต่าง
ได้เห็นสถานที่ที่ไม่เคยเห็น
เพราะเรารู้สึกว่า…
ในทุกสถานที่มีบางอย่างซ่อนอยู่
มีเรื่องราว มีผู้คน และมีสิ่งใหม่ๆ ให้เราเรียนรู้อยู่เสมอ
ตุลาคม 2569…
วนกลับมาครบรอบหนึ่งปี
นับตั้งแต่วันที่เราเริ่มออกเดินทางในไทย
เราเคยไปทริปกับคนแปลกหน้า
เดินเขาคนเดียว
ปีนผาคนเดียว
ขี่รถเที่ยวคนเดียว
นอนโฮมสเตย์คนเดียว
จากคนแปลกหน้า…กลายเป็นคนรู้จัก
จากคนรู้จัก…กลายเป็นเพื่อน พี่ และน้อง
กลายเป็นผู้คนที่คอยให้กำลังใจ ซัพพอร์ต และเป็นห่วงกัน
เรารู้สึกว่า…
ความกล้าที่เราพาตัวเองออกไปเผชิญกับโลก
แม้บางครั้งจะมีความกลัวอยู่บ้าง
แต่การก้าวผ่านความกลัวนี่แหละ
ทำให้เราได้พบเจอกับสิ่งดีๆ
ที่รอให้เราออกไปค้นหา
เพราะบางที…สิ่งที่เรากลัวที่สุด
อาจพาเราไปเจอกับสิ่งที่ดีที่สุดก็ได้
October นี้
ขอให้การเดินทางของเรายังคงดำเนินต่อไปนะ
ขอให้เราเติบโตขึ้นเรื่อยๆ
ในแบบฉบับของตัวเอง
ชีวิตนี้เกิดมา…และสุดท้ายก็ต้องจากไปเพียงลำพัง
ในระหว่างทางที่ยังมีโอกาสได้ใช้ชีวิต
ก็ขอให้เราใช้มันให้คุ้มค่าที่สุด
รักตัวเองให้มากๆ นะ 🤍
ถ้าเจอเรื่องแย่ๆ ก็ขอให้ค่อยๆ ก้าวผ่านมันไปให้ได้
เพราะชีวิตไม่ได้มีแต่วันที่แย่ๆ ไปตลอดหรอก
ยังมีวันที่โคตรดี
วันที่มีความสุขสุดๆ
และเรื่องราวดีๆ อีกมากมาย
ที่กำลังรอเราออกไปพบเจออยู่ข้างหน้า
เดินทางต่อไปนะ…
ในแบบที่เป็นเรา 🌿🤍
0 ความคิดเห็น
กรุณาเข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น
ยังไม่มีความคิดเห็น