เรื่อง ไม่รู้ โดย เรื่อยเรื่อย

ไม่รู้

330

เสียบหูฟังสายเข้ากับมือถือ เปิดเพลงที่ช่วงนี้ฟังบ่อยๆ ขึ้นไปนั่งรถเมล์ที่ริมหน้าต่าง สายตาทอดมองออกไปตามสิ่งที่รถขับผ่าน ผู้คนมากมายที่กำลังทำหน้าที่ของตัวเอง ฉันไม่อาจรู้เลยว่า แต่ละคนเป็นเช่นไร แน่นอน พวกเขาก็ไม่รู้ ว่าฉันเป็นเช่นไร …


เรื่อยเรื่อย

ฉันเป็นคนที่หลากหลาย บางทีก็ดูง่ายดาย บางทีก็ซับซ้อน และบางทีก็ไม่มีอะไรเลย นี่แหละตัวฉันเอง :-)


0 ความคิดเห็น

กรุณาเข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น

ยังไม่มีความคิดเห็น

เรื่องราวที่คุณอาจสนใจ

ห่างกันเพราะหน้าที่ แต่หัวใจอยู่ใกล้กันเสมอ

เมื่อเราต้องห่างลูกสาวตัวน้อยไปทำงาน หัวใจคนเป็นพ่อแม่ก็ห่อเหี่ยวเหมือนดอกไม้ที่ขาดน้ำหล่อเลี้ยง เพราะรู้ดีว่าแต่ละวันต่อจากนี้จะไม่ได้เห็นรอยยิ้ม ซุกซน หรือได้ยินเสียงเรียก พ่อจ๋าแม่จ๋า เหมือนทุกเ...

1 ปีที่แล้ว

โตขึ้นแล้ว ใช้ชีวิตยังไงดีนะ ?

ตอนเด็กๆ แม่ชอบบอกว่า รอให้เราโตกว่านี้ก่อน แล้วเราจะรู้ได้เองว่าเราต้องการอะไร รู้ตัวอีกที.. จากเด็กมอต้น ก็กลายเป็นเด็กมอปลาย จากเด็กปลาย กลายเป็นนักศึกษา จากนักศึกษา กลายเป็นนักศึกษาฝึกงาน จากนั...

1 ปีที่แล้ว

คุณลุงที่หน้าต่าง

ทุกเช้ามืดและทุกค่ำคืน—ถนนเส้นเดียวกัน มุมเดิมของปากซอยเดียวกัน ฉันจะเงยหน้ามองขึ้นไปยังหน้าต่างบานกรอบไม้ชั้นสาม บ้านเก่าหลังหนึ่งที่สีปูนลอกเป็นริ้วคล้ายแผนที่เก่าบนผนังพิพิธภัณฑ์ และทุกครั้งฉันจ...

1 ปีที่แล้ว

เรื่องราวที่คุณอาจสนใจ