ทฤษฎีการเดินทางสู่สระใหญ่ทั้ง ๗

ในฉัททันตชาดก พรานโสณุดร ใช้เวลาเดินทางไปยังสระฉัททันต์ในแดนหิมพานต์ ๗ ปี ๗ เดือน ๗ วัน (สตฺตมาสาธิเกหิ สตฺตหิ สํวจฺฉเรหิ สตฺตหิ จ ทิวเสหิ)

ซึ่งสระฉัททันต์ ก็เป็น ๑ ใน ๗ สระใหญ่ที่ตั้งอยู่ศูนย์กลางขอฃแดนหิมพานต์อีก

เลข ๗ จึงดูมีนัยยะความสัมพันธ์บางอย่างที่อาจสำคัญรึไม่สำคัญก็ได้

ที่เราคิดออกตอนนี้ คือ ตัวเลขของช่วงเวลาน่าจะสัมพันธ์กับตัวเลขจำนวนสระใหญ่ การเดินทางไปยังสระใหญ่ทั้ง ๗ อาจมีลักษณะคล้ายการเปิดประตูมิติตามวงรอบเวลาที่แม่นยำถูกต้อง หากไปผิดเวลาจะกลายเป็นว่าเดินทางไปผิดสระ

เช่นว่า วงรอบเวลาขนาดเล็กที่สุดคือ ๗ วัน ซึ่งภายใน ๗ วันนี้ แต่ละวันจะเชื่อมต่อกับสระใหญ่แต่ละแห่ง วันจันทร์อาจไปสระอโนดาต วันอังคารอาจไปสระฉัททันต์ ฯลฯ นักเดินทางที่ต้องการเดินทางไปยังสระใหญ่แห่งใดก็ตาม จำเป็นต้องคำนวนวันให้ถูกต้อง รึไม่ก็ต้องไปหาจุดพักรอจนกว่าจะถึงวันที่ถูกต้อง เพื่อเดินทางไปยังสระที่ต้องการจะไป

เรื่องของทิศทั้ง ๘ ก็อาจมีส่วน คือ ใน ๑ วันสามารถเข้าสู่สระใหญ่ทั้ง ๗ ได้ แต่ต้องเข้าจากทิศที่ถูกต้อง ซึ่งตำแหน่งการเข้าสระแต่ละทิศก็จะหมุนเวียนเป็นวงรอบเปลี่ยนตำแหน่งไปทุกวันเช่นกัน แต่เพราะมี ๘ ทิศ ไม่สัมพันธ์กับสระใหญ่ที่มีอยู่ ๗ แห่ง ดังนั้น ใน ๑ วันอาจมีอยู่สระกนึ่งที่สามารถเข้าได้ถึง ๒ ทิศ รึอาจเป็นทิศบอดที่หากเลือกเดินทางวันนั้นจะไปไม่ถึงสระใดเลย กลายเป็นการข้ามจากป่าฝั่งหนึ่งแล้วทะลุผ่านหมอกไปออกป่าอีกฝั่งแทน โดยลักษณะการเดินทางจะเป็นในรูปแบบของการผ่านเข้าไปในกลุ่มหมอกหนาซึ่งเป็นประตูมิติเชื่อมที่ต่อต้นทางกับปลายทาง

ส่วนผู้มีความสามารถในการบิดเบือนพื้นที่และมิติ ไม่ตำเป็นต้องรอเวลารึกำหนดทิศทางอะไรทั้งนั้น เพราะสามารถกำหนดจุดหมายปลายทางที่ต้องการจะไปได้เลย