americano (1) espresso shot / hot water / medium coffee roastery /rain / banana muffin on 1st september ทุกครั้งที่ฝนตกในเดือนกันยายน หญิงสาวพันผ้าพันคอสีแดงเบอร์กันดีจะปรากฎตัว ... 07:00 am. สีท้องฟ้าสดใสพาจิตใจคนเราแจ่มใสและอารมณ์ดีได้ สีฟ้าของท้องฟ้าประดับด้วยปุยเมฆสีขาวบางเบาและแดดอ่อน ๆ ที่คงจะเจิดจ้าขึ้นเรื่อย ๆ อากาศกำลังดีแบบนี้ "ถ้าเป็นแบบนี้ทั้งวัน เจ้าเมล็ดกาแฟเหล่านั้นคงไม่งอแงมาก" บาริสต้าหนุ่มปรายตามองไปยังโถบรรจุเมล็ดกาแฟคั่วเข้มและคั่วกลางที่วางคู่กัน ก่อนยกเก้าอี้ไม้สีดำสนิทจัดเรียงตามทางเดินเพื่อเตรียมเปิดร้าน ทางเดินยาวเข้าร้านสีดำสนิทดูสะอาดตา เก้าอี้เหล็กคล้ายไม้จริงที่จัดวางอย่างสวยงามอยู่ฝั่งขวามือเข้าคู่กับไม้ยาวเสมือนโต๊ะให้ลูกค้าใช้งาน "เมี้ยวววว" สีนิล แมวพันธุ์ไทยลายสลิดที่สิงสถิตที่นี่ก่อน "เขา" จะมาเปิดร้านเข้ามาคลอเคลีย สีนิลที่วันนี้มีเขาเป็นทาสและมีลูกค้าที่สมัครใจมาที่ร้านเพื่อเป็นทาสเจ้าสีนิลอีกหลายคน "ว่าไง อาหารก็ให้แล้ว" เขาเอ่ยถามก่อนอุ้มสีนิลขึ้นมากอด เจ้าแมวยอมอยู่ในอ้อมกอดเพียงนาที ก่อนผละและวิ่งออกไปเลยโดยไม่หันกลับมามอง "เที่ยวตามเคย" เขาบ่น แต่ไม่กังวลมาก เพราะรู้ว่าเดี๋ยวสีนิลก็กลับมา 08:00 am. เขาเดินเข้าร้านไปประจำตรงบาร์กาแฟที่เขาเตรียมของและเตรียมเปิดตั้งแต่เช้าตรู่ การง่วนอยู่กับการเปิดร้านตั้งแต่เช้าตรู่ คือความสุขสงบอย่างหนึ่งในชีวิตเขา การเปิดร้านด้วยความพร้อมทั้งแรงกาย แรงใจและวัตถุดิบที่เพียบพร้อมคือ ความสุขสงบเช่นกัน จนกระทั่งสิบโมงเช้า อากาศแจ่มใสเปลี่ยนไปในเสี้ยวนาที ฝนเทลงมาไม่ขาดสาย ท้องฟ้าแปรเปลี่ยนเป็นสีเทาพร้อมสายฝนที่ตกกระหน่ำ เขาได้แต่อมยิ้มและหวังว่าเมล็ดกาแฟในโถจะไม่งอแงจนเกินไปนัก "september with burgundy สินะ" เขาพึมพำก่อนนึกถึงลูกค้าคนหนึ่งที่ผุดเข้ามาในความทรงจำอย่างรวดเร็ว ไม่ทันขาดคำ หญิงสาวในชุดกระโปรงยาวสีน้ำเงินเข้ม เสื้อยืดสีขาวปล่อยชาย ผมยาวถึงกลางหลังถูกมัดไว้พร้อมปอยผมด้านข้างที่ปล่อยไว้อย่างไม่ตั้งใจ และนั่น ผ้าพันคอสีแดงเบอร์กันดี Signature ของเธอ ความเป็นปัจเจกที่มีแค่เธอเท่านั้น เธอคือ หญิงสาวที่มาพร้อมฝนในเดือนกันยายนเสมอ ... หากแววตาคู่นั้นไม่เศร้าเกินไปนัก ก็นับว่าเธอน่ารักมากทีเดียว แต่เพราะความโศกนั้น การพูดคุยหยอกล้อจึงต้องยกเว้น "อเมริกาโน่ร้อนและมัฟฟินกล้วยหอมค่ะ" เหมือนเดิม เธอสั่งเหมือนเดิมทุกครั้งในเดือนกันยายนที่ฝนตก เดือนอื่น เธอไม่เคยมา วันที่อากาศดี เธอไม่เคยปรากฎตัว เขาจัดการออเดอร์ของเธอ มุ่งตรงไปยังตู้เบเกอรี่ นำมัฟฟินกล้วยหอมเข้าไมโครเวฟ 1 นาทีเพื่ออุ่นร้อน ก่อนสไลด์ตัวอย่างคล่องแคล่ว แต่มั่นคงไปหยิบแก้วมัค 1 ใบสีดำสนิทเตรียมไว้ กดเครื่องบดกาแฟเพื่อบดเมล็ดคั่วกลางรสชาติติดเปรี้ยวอร่อยที่เขาคั่วเองกับมือ ก่อนย้ายเจ้า portafilter ไปยังเครื่องทำกาแฟเพื่อสกัดช็อตเอสเพรสโซ่สำหรับเมนูอเมเริกาโน่ร้อนของเธอ แก้วมัคบรรจุช็อตเอสเพรสโซ่เรียบร้อย เขาบรรจงเทน้ำร้อนตามลงไปลงไป 120 ml. ก่อนนำไปวางบนถาดเสิร์ฟพร้อมน้ำดื่มหนึ่งแก้ว จัดจานมัฟฟินกล้วยหอมด้วยดอกกล้วยไม้สีขาว 1 ดอกและเดินไปเสิร์ฟที่โต๊ะประจำของเธอ โต๊ะมุมของร้าน โต้ะไม้สีน้ำตาลมะฮอกกานีวางคู่กับโซฟาเดี่ยวสีดำที่หันหน้าออกไปนอกร้าน มองเห็นท้องฟ้าชัดเจน "อเมริกาโน่ร้อนและมัฟฟินกล้วยหอมครับ" เขาวางไว้เหมือนเดิมเหมือนทุกครั้ง อเมริกาโน่ร้อนวางทางขวามือของเธอ ส่วนจานมัฟฟินกล้วยหอมของโปรดนั่นจะอยู่ทางซ้าย เธอรับคำก่อนพึมพำขอบคุณเบา ๆ มือเรียวค่อย ๆ ใช้ช้อนเค้กตัดมัฟฟินเป็นชิ้นเล็ก ใช้ส้อมจิ้มอีกครั้งก่อนรับประทาน ตามด้วยอเมริกาโน่ร้อนไม่หวานเลย สองมือโอบอุ้มแก้วกาแฟคล้ายต้องการความอบอุ่นจากมัน ก่อนจะผละสายตามองไปนอกร้านที่ฝนกำลังตกหนัก เธอเป็นแบบนี้ทุกครั้งจนเขาไม่อยากรบกวน ก่อนหน้านี้ เขาเคยอยากชวนคุยบ้างตามประสาบาริสต้าที่ต้องการดูแลลูกค้า แต่เมื่อลูกค้าเป็นเช่นนี้ เขาย่อมต้องเคารพพื้นที่ของเธอ เธอจิบอเมริกาโน่ร้อนอีกครั้ง ตามด้วยชิ้นมัฟฟินพอดีคำและลงมือเขียน เธอเขียนลงสมุกบันทึกเล่มสีขาวที่นำมาด้วยเสมอ เธอเขียนอะไรบ้าง เขาไม่รู้ เขารู้แค่ ตราบใดที่เธอยังมาที่นี่ ที่นี่จะเป็นพื้นที่ปลอดภัยให้กับเธอเสมอ (1) - to be continue -