แปลก ที่เราพยายามนึกเหตุผลว่าการเลิกกันครั้งนั้นมันคืออะไร เรากลับจำมันไม่ค่อยได้แล้ว

อะไรทำให้เราเลิกกันนะ เราจำมันไม่ได้ ว่าเราเจออะไรมาบ้าง สิ่งที่จำได้มีเพียงความรู้สึกว่า เราโดดเดี่ยว โดดเดี่ยวอยู่ในใจลึก ๆ

มันเป็นความอึดอัดที่.. อยู่ด้วยกันทุกวัน แต่กลับรู้สึกโดดเดี่ยวและอ้างว้าง

เธอก็โดดเดี่ยวเหมือนกันใช่ไหม?

สิ่งหนึ่งที่เราทั้งคู่ไม่ได้ทำก็คือ เราไม่เคยเปิดใจคุยกันเลยสักครั้งเดียว

ตอนนั้นเรายังไม่เข้าใจ เรายังไม่รู้จักตัวเองดีพอ เรายังไม่รู้จักตัวเองดีพอที่จะบอกว่าเราไม่โอเค จนวันนึงที่มันไม่ไหว เราปล่อยให้มันระเบิดออกมา

มันสายไปแล้ว.. ถ้าเรารู้จักตัวเองมากกว่านี้ในตอนนั้น มันก็อาจจะไม่ได้เป็นแบบนี้

ไม่ใช่เลย... จริง ๆ แล้ว มันไม่มีอะไรต้องเสียดายเลย เราในช่วงเวลานั้น ทำได้ดีมากที่สุดแล้วจริง ๆ

ทำได้ดีมากแล้วจริง ๆ

อย่าโทษตัวเองเลยนะ..