americano (2) espresso shot / hot water / coffee roaster / rain / banana muffin / sense 11st september 2025 "ว่ากันว่า ทหารอเมริกันในช่วงสงครามไม่ชอบเอสเพรสโซ่ร้อน เพราะมันเข้มข้นเกินไป จึงเติมน้ำให้เจือจางจนกลายมาเป็นเมนูอเมริกาโน่ร้อนอย่างที่เราเห็นกันทุกวันนี้" ขิม บาริสต้าสาวสวยและสุดแสนจะใจเย็นตอบคำถามที่เขาตั้งไว้อย่างตั้งใจ ก่อนจะประสานมือไว้ด้านหลังและมองเขาอย่างใจจดใจจ่อ สายตาซุกซนของเธอมองเขาไม่วางตา เขาพยักหน้า ยิ้มเล็กน้อย ก่อนจะยกแก้วเอสเพรสโซ่ร้อนที่ดื่มค้างไว้จนหมดและเดินไปยังโรงคั่วขนาดเล็กของเขาเอง เขาลงมือทำงานในหน้าที่ของวันนี้อย่างขมักเขม้นจนลืมเวลา ลืมทานข้าวและลืมว่า วันนี้ "หญิงสาว" ผู้นั้นอาจจะปรากฎตัวขึ้นอีก 10.00 am. ฝนเทลงมาไม่ขาดสาย แต่ลูกค้าก็ยังคงเข้าร้านมาเรื่อย ๆ อากาศภายนอกหนาวเกินไปนัก เขาเบาแอร์คอนดิชั่นเนอร์ลงเพื่อช่วยให้ลูกค้าไม่ทรมานเกินไป 11.11 am. หญิงสาวในชุดกระโปรงสีน้ำเงินเข้ม เสื้อยืดสีขาวที่วันนี้ผูกชายเสื้อไว้เป็นโบว์ตรงเอว ผมเกล้าไว้กลางกระหม่อมและปล่อยปอยผมเล็ก ๆ ไว้ด้านข้างใบหน้าทั้ง 2 ด้าน รองเท้าสานสีน้ำตาลก็ดูน่ารักเข้ากันกับเธอ และใช่ ผ้าพันคอสีแดงเบอร์กันดีก็พันอยู่รอบคอเธออยู่เช่นเดิม "น่ารักแฮะ" ขิมพึมพำ เธอรู้สึกว่าลูกค้าคนนี้น่ารักขึ้นกว่าทุกครั้งที่เธอเจอ เจ้านายเธอยังคั่วกาแฟอยู่ วันนี้เธอจะต้อนรับหญิงสาวเอง "สวัสดีค่ะ เหมือนเดิมไหมคะ" ขิมถามด้วยรอยยิ้ม รอคอยคำตอบอย่างใจเย็น หญิงสาวใช้เวลาจดจ่อกับเมนูตรงหน้ามากเป็นพิเศษ ก่อนตอบว่า "เหมือนเดิมค่ะ" "ได้เลยค่ะ" ขิมยิ้มตอบเธอ ขิมจัดการออเดอร์ของหญิงสาวคนนี้อย่างรวดเร็ว กระบวนการทำงานของเธอคล่องแคล่วเสมือนกำลังบรรเลงดนตรี จากนั้น เธอก็ยกถาดไปเสิร์ฟที่โต๊ะเดิม โต๊ะไม้สีมะฮอกกานีและโซฟาสีดำสนิทตัวโปรดของหญิงสาว เธอพึมพำขอบคุณเบา ๆ เช่นเดิม ก่อนมองไปยังโรงคั่วกาแฟเล็ก ๆ ที่ตั้งอยู่กลางร้าน ก่อนจัดการภารกิจของวันนี้ให้สำเร็จตามตั้งใจ ขิมเดินไปยังโรงคั่วกาแฟ เปิดประตูนิดหน่อย ก่อนถาม "ลูกค้าเบอร์กันดีซิกเนเจอร์มาค่ะ" เขาหันไปมองหญิงสาวผู้นั้นแล้วยิ้ม "ฝากด้วย" เขาพูดแค่นั้น "ทำไมเขามาในช่วงเวลานี้ตลอดเลยล่ะคะ ท่านหัวหน้า" ขิมสงสัยก่อนจะเอ่ยถามเจ้านายที่เธอให้ฉายาว่า "ท่านหัวหน้า" ไป "เรื่องของลูกค้า อ่านลูกค้าให้ออก อย่าไปทำให้เขาอึดอัด ให้เขาสบายใจและปลอดภัยที่สุดเมื่ออยู่ที่นี่" เขาตอบลูกน้องสาวที่เขามองเป็นน้องสาวจริง ๆ ก่อนจะกลับไปง่วนกับการคั่วกาแฟต่อ ขิมรับคำก่อนเดินตรงเข้าบาร์กาแฟ คอยบรรเลงหน้าที่บาริสต้าของเธออย่างตั้งใจ 14.14 pm. ฝนซาลงเล็กน้อย หญิงสาวเจ้าของผ้าพันคอสีแดงเบอร์กันดีปิดสมุดบันทึกลง ดื่มน้ำเปล่าจนหมดแก้ว เก็บสมุดลงกระเป๋าสานสีน้ำตาล สีเดียวกับรองเท้าของเธอ เธอประสานมือและวางบนตัก เธอนั่งหลับตานิ่ง ประสาทสัมผัสของเธอรับรู้ทั้ง กลิ่น กลิ่นกาแฟจากการโรงคั่ว - คั่วเข้มแน่นอน, เธอคิด กลิ่นกาแฟจากบาร์กาแฟ กลิ่นหอมสดชื่นของมะนาว เลม่อนและผลไม้สด - ตอนนี้ บาริสต้าสาวผู้นั้นกำลังบรรเลงเมนูชาผลไม้สินะ , เธอคิดในใจ เสียง เสียงเพลงบางเบาในร้านที่เจ้าของร้านคงคัดสรรเองกับมือ - ไม่ก็อาจจะมิกซ์เพลงเอง ทำเอง เปิดเองเสียมากกว่า, เธอคิดเช่นนั้น เสียงฝนที่กำลังตกอย่างไพเราะ ทั้งเสียงฝนกระทบหลังคาร้านเบา ๆ และกระทบพื้นภายนอก - เสียงฝนช่วยให้สมาธิเธออยู่ใน flow state ได้ดี สัมผัส มือเย็นนิดหน่อยที่ประสานอยู่บนตัก, อุ่นเสมอเมื่อเธอจับแก้วมัคและอุ่นเสมอเมื่ออยู่ที่นี่ แอร์คอนดิชั่นเนอร์ไม่เคยทำร้ายเธอได้เลย รสชาติ รสขมติดเปรี้ยวของอเมริกาโน่ร้อนที่ยังติดลิ้น - รสอร่อยแบบที่เธอชอบ, เธอไม่รู้หรอกว่าเปรี้ยวนี้จะเปรี้ยวอะไร จะเปรี้ยวผลไม้สีส้ม สีแดงหรือเปรี้ยวเลม่อน อะไรเทือกนั้น เธอไม่รู้หรอก เธอรู้แค่ แก้วนี้ เธอดื่มแล้วอร่อยเสมอ รสหวานน้อยของมัฟฟินกล้วยหอมที่เธออยากสั่งซ้ำอีกครั้ง แต่กลัวจะกินไม่หมด - ชิ้นพอดีท้องเธอเกินไป มัฟฟินกล้วยหอมอุ่น ๆ ช่วยให้สมองเธอปลอดโปร่งและอุ่นใจทุกครา และเจ้า"สีนิล" แมวที่ให้ความอบอุ่นทุกครั้งที่เธอเข้าไปเล่นด้วย เมื่ออยากพักสายตา สุดท้าย คุณเจ้าของร้านที่เหมือนจะเข้าใจเธอดี แม้ไม่เคยถามอะไรและคุณบาริสต้าที่ตั้งใจทำงานของเธออย่างดีเสมอ ความสงบใจแบบนี้ เธอจะหาได้จากที่ไหนอีกนะ, เธอคิด ร้านกาแฟมีเป็นพันร้าน แต่ร้านที่ให้เธอได้สุขสงบแบบนี้ เธอไม่เคยเจอเลยจนกระทั่งได้มารู้จักที่นี่ 14.30 pm. เธอเขียนหนังสือจบเล่มแล้ว ได้เวลาที่เธอจะต้องไปแล้ว เธอจะได้กลับมาที่นี่อีกไหม...เธอไม่รู้แน่ชัด เธอลุกขึ้นและเดินตรงไปที่บาร์กาแฟ "กลับก่อนนะคะ" เธอบอกสาวน้อยตรงหน้า บาริสต้าสาวที่กำลังเช็ดแก้วมองเธอด้วยรอยยิ้มกลับไป แม้จะแปลกใจ แต่เธอก็ตอบกลับไปว่า "ไว้มาใหม่นะคะ ที่นี่ยินดีต้อนรับเสมอค่ะ" หญิงสาวยิ้มตอบ มองไปยังโรงคั่วที่มนุษย์หนึ่งเดียวในนั้นไม่ได้มองตอบกลับมาเลย ไม่เป็นไร เขาคงรู้ดีว่าเธออยากขอบคุณ (the end, please wait for next menu.)