จดหมายถึงคุณ(คนแปลกหน้า)💌

สวัสดีพวกคุณ ⭐️ รู้ตัวอีกทีก็เกือบกลางเดือนตุลาคมแล้วล่ะ อีกสามเดือนก็จะสิ้นปีแล้ว เวลามันเดินไวกว่าที่คิดมาก ๆ เลยเนอะ คุณเป็นไงบ้างล่ะ ได้มีความสุขกับอะไรง่าย ๆบ้างหรือยัง แปลกใจหรอ ที่ไม่ถามว่าเป้าหมายอะไรสำเร็จไปแล้วบ้าง ไม่หรอก นี่มันแค่ 9 เดือนเอง มันก็แค่เวลา 9% ของชีวิตด้วยซ้ำ เป้าหมายที่คุณตั้งไว้จะยังไม่สำเร็จตอนนี้ก็ไม่เห็นเป็นไร กล่าวขอบคุณตัวเองสักหน่อยเถอะ ที่ใช้ชีวิตแสนหนักหน่วงได้เจ๋งขนาดนี่ ถ้าไม่นึกอยากขอบคุณตัวเองขนาดนั้น งั้นเอาเป็นว่า...ช่วยรับคำขอบคุณจากเรา ที่อุตส่าห์นั่งอ่านถ้อยคำของเราผ่านตัวอักษรอยู่ตอนนี้หน่อยนะ และถ้าเท่าที่อ่านมาทั้งหมด ไม่ได้ทำให้คุณรู้สึกเจ๋งขึ้นสักกะนิด แต่คงจะดีมากถ้ามันทำคุณรู้สึกว่าตัวเองห่วยน้อยลงสัก 1% แบบนั้นหัวหน้าสมาคมคนห่วยอย่างเราก็รู้สึกเหมือนได้ส่งคุณเข้าอนุบาลหนึ่งแล้วล่ะ :-) แล้วก็...ช่วงนี้ฝนตกบ่อยมากเลยล่ะ ออกไปไหนมาไหนอย่าลืมพกเสื้อกันฝนกันด้วยนะ อาจจะกลับจากที่ทำงานลำบากหน่อย ค่ารถอาจจะพุ่งสูงยิ่งกว่าราคาทองคำ แต่การที่เจอ Grab Driver ที่พร้อมจะขับลงเจ้าพระยาไปกับเรา (เลย) ไม่วีนตอนรถโคตรจะติด แถมคอยถามไถ่ว่าใส่เสื้อกันฝนไหม หรือรอนานไหม พร่ำขอโทษหลังจากส่งเราที่ทำให้เราเปียกทั้งที่เขาเองก็ไม่จำเป็นต้องขอโทษ ปิดท้ายด้วยการเอ่ยขอบคุณเราจากใจจริง นั่นก็คงถือว่าโชคดีแล้วสำหรับเรา รู้สึกว่าวันแย่ ๆ มันดีขึ้นมาได้นิดนึงจากความใจดีของคนแปลกหน้า เหมือนที่เราเองก็เป็นคนแปลกหน้าสำหรับคุณ ขอให้คุณผ่านฤดูฝนโดยไม่สาปแช่งมันมากนักนะ ปล. ลองฟังเพลง “what a perfect season to cry - temp. ” ตอนอ่านบทความนี้ดู ดูแลตัวเองดี ๆ คุณ ไว้พบกันใหม่ ที่แปลว่าเราอาจจะไม่เคยพบกันเลย :-)