เป็นวันที่เหนื่อยมาก

เป็นวันที่เหนื่อยมาก

ที่จริงเช้านี้ก็ไม่แย่นะ ตื่นตั้งแต่ 8 โมงครึ่งมาทำโยคะ ลุกจากที่นอนมาซักผ้า เอาผ้าเข้าเครื่องตั้งแต่ 9:20 เสร็จตอนเที่ยงพอดี ระหว่างซักผ้าก็ได้ยืดเหยียดร่างกายและซักชุดชั้นใน 2 ชุด + 1 กับความสำเร็จของการตื่นเช้าแล้วรีบลุกจากที่นอน ลงมาจัดการตัวเองและหากาแฟกิน หาอะไรรองท้องนิดหน่อยก่อนขึ้นไปสวดมนต์เช้าตามกิจวัตร ทำเวลาได้ดีลงมาเตรียมประชุม Online ก่อนเวลา คุยงานได้กระชับมากๆ ทำให้ได้คุยเรื่องกิจกรรมการอ่านนิยายประโลมโลกอย่างได้อรรถรส + 1 กับการจัดการเรื่องเวลา ปั่นผ้าก่อนมากินข้าวเที่ยง กินอิ่มมากๆ เพราะซาเจคแบ่งขนมจีนน้ำยาให้กิน ช่วยโกวล้างจานแม้ว่าจะบอกว่าเขาจะเป็นคนล้าง จริงๆ ก็อยากให้เขาล้างแหละ แต่ก็อิ่มเกินกว่าจะนั่งลงทำงาน เสร็จแล้วไปจัดการดูผ้าว่าปั่นเสร็จแล้วหรือยัง จังหวะเสร็จพอดีเลย วันนี้ทุกอย่างค่อนข้างลงตัว มีหงุดหงิดนิดหน่อยตอนโดนทักเรื่องซักผ้า เพราะรู้อยู่ว่าต้องทำ ก็ขึ้นไปเก็บผ้า ซักผ้าใช้เวลาแค่ 30 นาที เร็วกว่าที่คิด จัดการเก็บทุกสิ่งให้เรียบร้อยก่อนออกจากบ้าน จะแย่หน่อยที่ไม่ได้ทำงานที่ค้างไว้ + 2 สำหรับช่วยงานบ้านและทำงานบ้าน นั่งทำงานได้นิดๆ หน่อยๆ ก็มีเสียงรบกวนจากการคุยกัน ทำให้รู้สึกว่าจังหวะผิดไป น่าจะนั่งทำงานก่อนแล้วค่อยขึ้นไปซักผ้า บรรยากาศที่น่านั่งทำงานที่บ้านหาได้ยากจัง เลี่ยงด้วยการไปตากผ้า เปลี่ยนชุดเตรียมออกจากบ้านไปร้าน ลูกค้าที่นัดไว้มาก่อนเวลา เลยรีบเข้าไป จังหวะดีที่เจ็คจะไปหาหมอเลยให้เจคแวะไปส่ง รีบเก็บของอย่างเร็วทำให้ไปถึงร้านตรงเวลานัดหมาย คุยงานกับลูกค้าเป็นอย่างดีมีความหวังว่าในหลายๆ งานที่จะได้ทำร่วมกัน เขียนขอบคุณพี่ธิดาในหนังสือและเตรียมตัวไปงานที่ยิบ อิน ซอย ไปถึงงานก่อนเริ่มได้เจอจ๋าที่ไม่ได้เจอมานาน ตามสไตล์ก็คุยเรื่องงาน ระหว่างฟังงานเสวนาก็ติดต่องานทางข้อความ ชวนจ๋ามางาน Community Space พรุ่งนี้ดีใจที่จ๋าดูสนใจและว่างแวะมาทานมื้อเที่ยงได้ กลับร้านมารอเจอ Micz เป็นครั้งแรก คุยกันอยู่นานทีเดียว รู้สึกว่าการใช้ภาษาอังกฤษแย่ลงมากโดยเฉพาะการสื่อสาร การฟังยังดีอยู่ Micz เป็นคนที่น่ารักทีเดียวหวังว่าจะได้ทำอะไรร่วมกันในอนาคต ติดต่อกับพี่หนูหริ่งเรื่องขนมหวังเต็มที่ว่ามูลนิธินั่นจะมาจัดงานแต่ก็ต้องผิดหวังเพราะเกินงบซึ่งเราก็พยายามคุยแต่ดูเหมือยค่ำนี่ยังไม่ใช่เวลารู้้สึกเสียใจนะมีความรู้สึกว่าไม่น่าเลย น่าจะบอกเลทราคาพิเศษไปแต่นั่นก็นั่นแหละใครจะรู้หล่ะเราก็ต้องเปิดสูงไว้ก่อน เอาเป็นว่าพรุ่งนี้ค่อยคุยเพิ่ม แต่นี่ก็ผ่านมาหลายชม.แล้วก็ยังไม่ปล่อยวางเลย รู้สึกอึนกับเรื่องนี้มากแต่ไม่รู้ตัว มารู้ตัวก็ตอนมาพิมพ์นี่แหละ ความรู้สึกผิดหวังนี่ยังทำให้หงุดหงิด Grab มากเกินจริงอีกด้วย แต่ใดๆ คืออยากทดลองใช้ Bolt แล้ว โทรกลับบ้านโกวอยากกินน้ำเต้าหู้ เอาของมาเก็บก่อนแล้วค่อยออกไปซื้อให้ ใช้เทคนิคว่าไม่ชอบกินกับข้าวจะออกไปกินก๋วยเตี๋ยว จริงๆ ถึงจะไม่ชอบแต่ก็กินได้นะ แต่ถ้าไม่บอกอย่างนั้นเขาคงไม่ให้ออกไปซื้อ จริงๆ แอบแปลกใจว่าทำไมเขาถึงหิวข้าวนะ ที่ไม่ดีอีกอย่างของวันนี้คือไม่ได้ไปออกกำลังกายเพราะไม่มี Key Card การไปแกว่วรอมันเสียเวลาเกินไป มีงานหลายอย่างที่ค้างอยู่ยังไม่เสร็จ หลังกลับจากกินข้าวก็กินเต้าฮวยนั่งคุยเล่นกับโกว หนีมานั่งทำงานตอนที่บ้านเปิด TV ดูเสียงดัง พอพักเบรคไปดูข่าวก็ไม่อยากกลับมาทำงานแล้ว วางแผนการใช้ชีวิตพรุ่งนี้แล้วว่าจะตื่นแต่เช้าไปออกกำลังกายชดเชยวันนี้แล้วไถฟีดมือถือ มีหงุดหงิดเพิ่มตอนที่โซยโกวบ่นเรื่องผ้าเช็ดตัว ฟังแล้วเหมือนเป็นความผิดเราเลย "สภาวะใจที่ตึงมากจากความผิดหวังเมื่อตอนเย็น และหงุดหงิดซ้ำตอนนั่ง Grab ทำให้เกือบตะบะแตก อดไม่ได้ที่จะประชดด้วยการขอโทษแทนคนอื่นไป ตอนนี้ก็ยังหงุดหงิดและโมโหอยู่ เพราะไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไร ถ้าไม่ทำให้ก็บอกก็น่าจะพอ" พอจะลุกมาอาบน้ำก็เกิดอยากทำงานขึ้นมาก็เลยเปิด Notebook รวบรวมข้อมูลส่งให้ซันทำ Artwork พอว่ามีข้อมูลต้องประสานเพิ่มนิดหน่อย ดีที่ได้ทำต่อเพราะพรุ่งนี้เช้าคงตื่นมาไม่มีเวลาเปิด Notebook ทำก่อนออกจากบ้าน ระหว่างทำงานอยู่บ๊อบก็กลับมาทำให้ลังเลเรื่องจะอาบน้ำดีมั้ย? ถ้าอาบหลังจากบ๊อบคงได้นอนตี 2 แน่แต่ยังไงก็ต้องลองทดสอบการใช้ platform Empty Space ให้เสร็จก่อนเพื่อพรุ่งนี้จะได้คุยกับคุณทาร์มได้

Author Avatar
ว่างแล้ววางลง
คนเล็กๆ ที่อยากทำอะไรเล็กๆ ใช้ชีวิตไปวันๆ ให้มีความหมาย

0 ความคิดเห็น

กรุณาเข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น

ยังไม่มีความคิดเห็น

เรื่องราวที่คุณอาจสนใจ