เมื่อฉันมองขึ้นไปบนท้องฟ้า
นี้คือเรื่องราวที่เกี่ยวกับตัวของฉันเองค่ะ ท้องฟ้าสำหรับฉันนั้นแล้วเมื่อได้มองก็เหมือนฉันได้พักมใจไปชั่วขณะหนึ่ง
สำหรับเราแล้วนภาก็เหมือนกับการปล่อยความคิดให้โล่งจากในหัวที่ต้องมีความคิดมากมาย ทั้งวุ่นวายและสับสนเหมือนยกอะไรบางอย่างออกจากในใจของเรา ถึงแม้ว่าจะยังเครียดหรือยังต้องคิดเรื่องต่างไปกับผู้คนมากมายไม่ว่าจะเป็นเรื่องเพื่อนหรือครอบครัวก็ตาม แต่เราเชื่อว่าฟ้าหลังฝนย่อมสดใสเสมอ
เราก็จะไม่ได้เข้าใจสักเท่าไหร่
แต่สำหรับเราการได้มองขึ้นไปบนท้องฟ้าก็ทำให้เราคิดถึงใครบางคนตลอดเวลาคิดถึงเรื่องราวในอดีตในตอนที่ยังเป็นเด็กน้อย ที่ตัวฉันนั้นเคยสดใสเหมือนกับท้องฟ้าในตอนที่ไม่มีฝนเราชอบมองนภาที่สวยงามในตอนที่มีก้อนเมฆอยากขณะถ่ายรูปเก็บไว้เป็นความทรงจำ อย่างน้อยครั้งหนึ่งฉันเคยมองขึ้นไปบนท้องฟ้าแล้วคิดถึงใครบางคนที่ไม่อาจจะได้เจอกันอีกตลอดชีวิตเป็นความจริงอันน่าเศร้าก็เหมือนท้องฟ้าตอนที่ฝนตกลงมาใส่ฉันแต่พอโตขึ้นมาหน่อยฉันมักจะมองขึ้นไปนภาอยู่เสมอทำใจของฉันนั้นหวั่นไหวอีกครั้งภายในใจไม่สงบทุกครั้งฉันมักจะถึงตอนที่ฉันนั้นเป็นเด็กน้อยที่ชอบเดินขึ้นไปบนดาดฟ้าเพื่อแหงนมองดูท้องฟ้าทุกวัน ถึงแม้ว่าบางครั้งจะไม่มีคำตอบอะไรกลับมาก็ตาม สีของท้องฟ้าสำหรับฉันมีความหมายอย่าง ความคิดถึง ความอาวรณ์ ความอาลัย การสูญเสีย วันสำคัญและอื่นที่เคยผ่านเข้ามาในชีวิตฉัน ล้วนเป็นความทรงจำที่ดีทั้งนั้น ราวกับโลกได้หยุดหมุนไปชั่วขณะนั้นท้องฟ้าก็เปลี่ยนสีก็เหมือนกับอารมณ์ของฉันที่เปลี่ยนไปจากไฟเป็นน้ำเพราะภายในใจนั้นสงบ แต่ฉันเคยคิดว่าถ้าเราขึ้นไปบนท้องฟ้าได้ฉันจะเป็นอย่างไรเป็นเพียงความคิดที่แล่นเข้ามาในหัวในขณะนั้น
ถ้าหากขึ้นไปบนท้องฟ้าได้จริงฉันคงจะอยากถ่ายรูปเก็บเอาไว้ดูในตอนที่ฉันว่าง นั้นเป็นเพียงความคิดในตอนที่เป็นเด็กน้อยมีเรื่องเล่าที่เกี่ยวกับท้องฟ้ามากมายที่อยากจะเล่าให้ฟังนานมากแล้วที่ฉันไม่ได้มองท้องฟ้าเพราะฉันนั้นโตแล้วไม่ใช่เด็กอีกต่อไปคนเราโตขึ้นตามวัยฉันเคยคิดว่าคนเราจะมีโอกาสได้มองท้องฟ้าสักกี่คร้้งในชีวิตอยากจะมองนภาพร้อมกับดาวตกสักครั้งแล้วอธิษฐานกับท้องฟ้าขอให้ได้เจอคนนั้นอีกสักครั้งหากพรจากท้องฟ้าแล้วได้ตามที่ขอสักครั้งก็คงจะดีนะ
ก็คงจะดีนะแต่มันเป็นแค่ความฝันคงไม่อาจจะเป็นความจริงได้ฉันจำได้เพียงแค่เสียงของเขาหน้าตาของเขาเป็นอย่างไรลืมไปหมดสิ้น
แต่ใครจะไปเชื่อการขอพรจากท้องฟ้าแล้วจะเป็นจริงเพราะฉันลองแล้วแต่เขาคนนั้นไม่เคยจะกลับมาหาฉันแต่ฉันขอสัญญากับท้องฟ้าว่าจะเก็บคนนี้ไว้ในความทรงจำและหัวใจของเราเก็บไว้ในส่วนที่ลึกที่สุดนั้นคือสมองของเราไม่อยากลบออกไปเลยทุกครั้งที่ต้องมองท้องฟ้าราวกับคนที่หัวใจแตกสลายอย่างไม่มีที่สิ้นสุดถึงแม้ว่าท้องฟ้าจะไม่ช่วยเยียวยาอะไรเลยแต่ฉันยังคงเชื่อในท้องฟ้าต่อไปไม่ว่าจะเป็นยังไงในวันข้างหน้า
แต่เราจะไม่มีวันลืมสิ่งที่เรียกว่าท้องฟ้าและคนที่สำคัญสำหรับเราท้องฟ้าเหมือนเพื่อนในยามที่เราเหงาถึงแม้ว่ามันจะพูดไม่ได้แต่ก็ไม่เป็นไรบางครั้งเราแค่ต้องการใครสักคนที่จะคอยอยู่ข้างๆเราแค่นั้นเอง

0 ความคิดเห็น
กรุณาเข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น
ยังไม่มีความคิดเห็น