ใต้ฝนเดียวกัน
...
ก่อนหน้านี้ฉันเป็นกังวลนิดหน่อย ฉันชอบฝนและในขณะเดียวกันก็รู้สึกไม่ดีที่ยังมีอีกหลายชีวิตลำบาก
ฉันชอบฝนเพราะทำให้ใจสงบ ชอบเสียงฝน อากาศเย็น กลิ่นดิน หรือบรรยากาศที่โลกดูช้าลง
และในเวลาเดียวกันก็มองเห็นความทุกข์ของคนและสัตว์ที่ไม่ได้มีที่ให้หลบฝนได้ด้วย
คงมีสัตว์หลายๆตัว ที่ต้องหนาวจนจับกระดูก ทั้งหิว ทั้งไม่มีที่พัก รวมถึงคนอีกมากมายที่ต้องสูญสิ้นสิ่งของและสูญเสียชีวิต
ฉันน่ะรู้สึกไม่ดีมาพักหนึ่งแล้ว
ฉันกำลังทำความเข้าใจ
“ฉันมีความสุขกับสิ่งหนึ่ง แต่ฉันก็ยังมองเห็นว่าความสุขแบบเดียวกันนี้ ไม่ได้เกิดขึ้นกับทุกชีวิต”
“ฉันยังรักสายฝนได้ เพียงแต่อยากให้ทุกชีวิตมีที่ปลอดภัยในวันที่ฝนตก”
เราสามารถรักฝนไปพร้อมกับมีหัวใจที่อ่อนโยนต่อสิ่งมีชีวิตอื่นได้
บางครั้งจากความกังวลก็ได้เป็นความเมตตาเล็ก ๆ ซึ่งทำให้ฉันรู้สึกดีขึ้นมาก
เช่น มีอาหารเผื่อแมวจร หรือช่วยเหลือคนเท่าที่กำลังของเราไหว
แต่นี่คือความจริง
เราอาจไม่สามารถช่วยทุกชีวิตบนโลกได้
เพราะเราเองก็มีขีดจำกัด
และการที่เราไม่อาจช่วยทุกคนได้
ไม่ได้หมายความว่าเราใจร้าย 🤍
ไม่จำเป็นต้องแบกรับความทุกข์ของทั้งโลก
เพียงแค่ไม่ลืมว่า
บนโลกใบนี้ยังมีใครอีกหลายชีวิตที่กำลังต้องการความอ่อนโยน
และถ้าวันหนึ่งเราเอื้อมมือไปช่วยได้
ก็ช่วยเท่าที่ไหว
ฝนตกอีกแล้วแฮะ 🤍
0 ความคิดเห็น
กรุณาเข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น
ยังไม่มีความคิดเห็น