ในยามที่ฤดูฝนพัดผ่านมา เหมือนกับกำลังบอกว่า ช่วงเวลาแห่งความเหงาได้หวนคืนกลับมาอีกครั้ง สถานที่ที่หิ่งห้อยมองเห็นง่ายว่าดวงไฟในยามค่ำคืน สถานที่ที่ได้ยินเสียงแมลงและเสียงกบง่ายกว่าเสียงรถและเสียงผู้คน เป็นบรรยากาศที่หาได้ยากมากในเมืองใหญ่ที่รายล้อมด้วยแสงสีและตึกสูง ใครจะคิดละว่า ท่ามกลางหมอกฝนเหล่านี้ มีคาบน้ำตาของใครบางคนซ่อนอยู่ บ้างเพราะเสียใจ บ้างเพราะคิดถึง บ้างเพราะแหลกสลาย ทุกความรู้สึก ถูกปลดปล่อยในสถานที่แห่งนี้ ราวกับหมอกฝนที่พัดผ่านมาและจากไป แต่หลังจากนั้นก็กลายเป็นฟ้าหลังฝนอันสดใส และเต็มเปี่ยมด้วยความหวัง ที่นี่ราวกับเป็นศูนย์กลางของความมหัศจรรย์ ที่คอยเชื่อมโยงผู้คนด้วยจิตวิญญาณ เราชอบที่นี่ ไม่ใช่เพราะมันคือสถานที่ แต่เป็นเพราะผู้คนที่อยู่ที่นี่ต่างหาก ซักวันโลกจะเหวี่ยงให้เราได้เจอกัน ในสถานที่ที่เรียกว่า "เลอชิปู"