แม้ว่าเราจะจบกันไปแล้ว แต่เรายังจำวันแรกที่เราเคยคุยกันได้อยู่เลย ไม่เข้าใจเลยว่าความสัมพันธ์ของเราจบกันได้ยังไง เรายังสับสนและไม่รู้คำตอบของมัน รู้ตัวอีกที เราทั้งคู่ก็ต่างคนต่างอยู่ไปแล้ว ในวันที่เงียบเหงา ฉันก็เอาแต่จ้องมือถือในคืนนั้น มีข้อความหนึ่งแจ้งเตือนขึ้นมา “เป็นไงบ้าง” ใจฉันสั่นเมื่อเห็นว่าข้อความที่ส่งมาเป็นชื่อใคร ฉันส่งข้อความกลับไป “ก็สบายดี” เขาอ่านไม่ตอบ เขาก็เป็นคนแบบนี้ไม่เปลี่ยนเลยนะ คนที่ส่งข้อความมาคือแฟนเก่าของฉันเอง ฉันคบกับเขาเมื่อหลายเดือนที่แล้ว จู่ๆเขาก็หายไปจากชีวิตฉัน เขาไม่ตอบข้อความ โทรไปไม่รับ ทักไปไม่ตอบ หายไปทุกช่องทาง เหมือนว่าเขาบอกเลิกฉันทางอ้อมยังไงยังงั้นแหละ อยู่มาวันหนึ่งเขาก็ทักมา ขอกลับมาคบกันอีกครั้ง เหตุผลที่เขาหายไปคือเขาติดเรียน เขาคงคิดว่าฉันเชื่อนั่นแหละ มันคงมีเหตุผลอื่นที่ทำให้เขาไม่กล้าบอกเลิกฉัน แต่เขาก็คุยกับฉันและบอกเหตุผลต่างๆนาๆ ฉันแค่ฟังแต่ไม่ตอบโต้ “กลับมาได้ไหม พี่จะไม่ทำให้เราเสียใจอีกแล้ว” ประโยคที่เขาทำให้ฉันใจอ่อน ฉันเชื่อใจและกลับไป ความรักของเรามันดีขึ้นอีกครั้ง เรารักกันดี ไม่มีอะไรปิดบังกัน และเขาก็ได้มาหาฉัน เราเจอกันทางออนไลน์น่ะ เขามาเจอฉันที่ต่างจังหวัด เราได้ไปเที่ยวกัน ฉันพาเขาไปเจอครอบครัว เรามีความสุขกันมากๆ ฉันได้เห็นรอยยิ้มของเขา เขาเป็นคนที่อบอุ่นมากเลยแหละ พูดเพราะ ทัศนคติดี ฉันคิดว่าเขาดีแล้ว จนกระทั่งเขากลับไป… ช่วงนี้เขาบอกว่าเขาเรียนเยอะมาก แต่เขาก็พยายามคุยกับฉันให้มากกว่าเมื่อก่อน ฉันเข้าใจเขาทุกเรื่องเลย ได้แค่ยอม ต่อให้เจ็บแค่ไหนก็ไม่เป็นไร เขาเริ่มหายไปนานในแต่ละวัน เป็นเหมือนเดิมที่เคยเป็น ไหนล่ะคำพูดที่บอกว่าจะไม่ทำให้ฉันเสียใจอีก “พี่ทำแบบนี้อีกแล้วนะ” ฉันบอกเขาแบบนี้ เขาก็ทำแค่ขอโทษเพราะติดเรียน ชีวิตมหาลัยมันยุ่งขนาดนี้เลยเหรอ ฉันสงสัย แต่ไม่เป็นไร เขาจะหายไปก็ไม่เป็นไร ไม่เป็นไรจริงๆ ฉันปลอบใจตัวเอง แต่แล้ววันหนึ่งเขาก็หายไปจากชีวิตฉันจริงๆ สิ่งที่กลัวตอนนี้มันกลับมาแล้วจริงๆ พอไม่มีเขาฉันก็ใช้ชีวิตไปเรื่อยเปื่อย ตื่นมาไปเรียน กลับบ้านก็นอน ชีวิตที่ไม่มีเขามันน่าเบื่อจริงๆ ฉันรู้สึกว่างเปล่า คิดถึงเขา แต่ก็เข้าใจทุกอย่างเลย ฉันตามหาเขาทุกทาง ไม่เจออีกแล้ว ฉันอยากรู้คำตอบที่เขาทิ้งฉันแบบนี้ แค่บอกฉันว่าเลิกกันก็พอ ฉันต้องการแค่นี้ ไม่ใช่หายไปเงียบๆ เขาทิ้งความสงสัยให้ฉันแบบนี้อีกแล้ว ครั้งนี้ฉันตามหาเขา เพราะไม่อยากเป็นแบบนี้อีกแล้ว มันทั้งเจ็บทั้งว่างเปล่า เหมือนจะทิ้งแต่ก็ไม่ทิ้งสักที จนไปเจอเขาแท็กผู้หญิงคนใหม่หน้าเฟสบุ๊ค ฉันเข้าใจทันที ฉันจึงเลือกไม่ตามหาอีกแล้ว ไม่อยากได้คำตอบอะไรอีกเลย วันเวลาผ่านไป เขาติดต่อกลับมา คำพูดเดิมๆประโยคเดิมๆด้วยคำว่า “เป็นไงบ้าง” ฉันก็คงตอบแบบเดิม “สบายดี” ฉันฝืนตอบไปทั้งๆที่ไม่ได้ดีเหมือนที่ตอบเลย ฉันอยากบอกว่าทั้งเจ็บ ทั้งสับสน ทั้งว่างเปล่า อยากโวยวาย ทำไมเขาถึงทำกับเราได้ขนาดนี้ “พี่ขอโทษ” เขาตอบประโยคนี้มา อืม ฉันรู้แล้วแหละว่าเขาต้องพูดคำนี้ “ไม่เป็นไร” ฉันตอบเขา ครั้งนี้เขาไม่ได้ขอให้กลับไป เขาแค่กลับมาคุยกับฉันเหมือนเดิม ถึงขอให้กลับฉันก็คงกลับไปไม่ได้ เหมือนฉันมีค่าแค่ตอนเขาเหงา ฉันไม่ถามถึงผู้หญิงคนนั้น ไม่ถามถึงเหตุผลที่เขาหายไป ฉันแค่คุย สุดท้ายเราก็เป็นแค่พี่น้องกัน ความสัมพันธ์ครั้งนี้ของเรามันเป็นไปได้ด้วยดี เรายังคงรักกัน แต่เราเจ็บมามากพอแล้ว ไม่สามารถกลับมาคบกันได้อีก ให้สถานะเราเป็นแค่นี้ก็พอแล้ว เราเหมือนแฟนกันแต่ก็ไม่ใช่ ครั้งนี้เราได้เจอกันอีกครั้ง เราไปเที่ยวด้วยกัน มีความสุขกัน อีกแล้วเหรอ ความรู้สึกนี้อีกแล้วเหรอ ฉันยังรู้สึกรักเขาเหมือนเดิม นิสัยของเขาก็ยังเหมือนเดิม รู้สึกอบอุ่นเมื่อได้อยู่กับเขา แต่ทำไมเขาใจร้ายจังนะ เราได้ไปดื่มด้วยกัน ดูพลุในวันขึ้นปีใหม่ รู้สึกดีจัง วันนั้นเขาเมามาก เขาพูดความรู้สึกทั้งหมดของเขาออกมา เขาบอกอะไรเยอะแยะไปหมด แล้วมีคำว่ายังรักฉันอยู่ รักมากๆ ฉันก็รักเขานะ แต่กลับไปไม่ได้แล้วจริงๆ พอดื่มกันจบฉันก็ส่งเขาเข้านอน “เราดูแลพี่ได้แค่นี้จริงๆ” ฉันพูดเบาๆและห่มผ้าให้ วันนี้ตอนเช้าฉันและเขาได้คุยกันเกี่ยวกับความสัมพันธ์ของเรา "พี่คิดถึงเรานะ" เขาเปิดบทสนทนา ฉันมองหน้าเขาแบบงงๆ "เราก็คิดถึงพี่" ฉันตอบเขา เขายิ้มกลับมาพร้อมกับหน้าเศร้าๆทำเอาฉันเศร้าตาม พอเขาเห็นฉันเศร้าเขาก็ยิ้มแล้วรีบเปลี่ยนเรื่อง "ไปหาไรกินกันมั้ย" เขาถาม ฉันยิ้มกลับแล้วตอบเขา "อื้ม ไปสิ" เราไปหาไรกินกัน เขาซื้อของที่ฉันชอบกินให้ เขาจำได้ทุกอย่างเลยว่าฉันชอบกินอะไรหรือไม่ชอบกินอะไร เรามีความสุขกันมาก รู้สึกเหมือนไม่เคยเลิกกันเลย แต่ก็แค่รู้สึกนั่นแหละ ฉันกับเขายังสนิทกันเหมือนเดิม ฉันรู้สึกอยากกลับไปมากๆ ความรู้สึกดีๆที่มีให้มันวนกลับมาหมดเลย ทำไมตอนเลิกกันมันดีแบบนี้ ฉันตั้งคำถามกับตัวเอง แต่ไม่เคยถามเขาเลย พอกลับมาเราก็นั่งดูหนังกัน เขาเป็นคนที่กลัวผีมากแต่ก็อยากดู ฉันเลยต้องดูเป็นเพื่อนเขา หมอน ผ้าห่ม น้ำ ขนม พร้อม!! เขากลัวจริงๆนั่นแหละ ฉันขำเบาๆแล้วมองเขา น่าเอ็นดูจัง ฉันพูดในใจ เราดูหนังไปเรื่อยๆจนดึก คุยกันไปดูหนังไป สนุกดี พอหนังจบเราก็นอนกัน วันต่อมาฉันต้องเก็บกระเป๋ากลับบ้านแล้ว เขาช่วยฉันทุกอย่าง เก็บนั่นเก็บนี่ให้ เขาบ่นว่าไม่อยากให้กลับเลย แต่เขาต้องไปทำงานวิจัยน่ะสิ ฉันบอกเขาว่า "ไม่เป็นไรเลยพี่ เราค่อยมาเจอกันใหม่ก็ได้" เขาน้ำตาซึมแล้วเข้ามากอดฉัน "พี่อยู่กับเราสนุกมาก" เขาบอกฉันพร้อมกับร้องให้ไปด้วย "เราก็ไม่อยากกลับหรอก แต่พี่มีงานนี่" ฉันบอกเขาพร้อมกับปลอบเขาไปด้วย เขาได้ไปส่งฉันที่รถรับส่ง ระหว่างรอรถมารับฉัน เขาก็เอาแต่บ่นว่าไม่อยากให้ไปซ้ำๆ ทำไงได้ล่ะ เขามีธุระเองนี่ เขางอแงอยู่แบบนั้นจนรถมารับฉัน เขาส่งฉันแบบเศร้าๆ เขาเข้ามากอด ครั้งนี้เป็นกอดที่รู้สึกว่าเขารักฉันจริงๆ แล้วเขาก็จูบที่หน้าผากฉันก่อนที่ฉันจะไป "อย่าลืมส่งข้อความมาบอกด้วยนะ พี่เป็นห่วง" เขาบอกฉัน "ไม่เป็นไรหรอกน่า เราโตแล้วนะ" ฉันตอบเขา "ก็ยังห่วงอยู่ดี" เขาตอบ "โอเคๆ เดี๋ยวเราส่งข้อความบอก" ฉันตอบเขาแล้วไปขึ้นรถ "ไปแล้วน้าาา" ฉันยิ้มให้พร้อมกับโบกมือลา เขาโบกมือลากลับพร้อมกับรอยยิ้มบางๆและหน้าเศร้าๆของเขา เขายืนรอจนรถออกไปจนสุดสายตา แล้วเขาก็ค่อยๆเดินหันหลังกลับไป ฉันรู้ได้เลยว่าเขาต้องร้องให้แน่ๆ หลังจากที่ฉันกลับมาบ้าน เขาก็เอาแต่บ่นคิดถึงฉัน ฉันไม่อยากใจร้ายเลย แต่ทำไงได้ล่ะ ได้แค่นี้ก็พอแล้ว เราได้คุยกันเหมือนเดิม เขาดีขึ้นทุกเรื่องจริงๆ แต่ฉันไม่สามารถทำอะไรได้แล้ว เรารักกันแค่นี้ก็พอ ฉันและเขายังคุยกันดี ชวนกันเล่นเกมในสถานะพี่น้อง แต่อยู่ๆเขาก็ได้หายไป ไม่อ่านแชทไม่ตอบแชท ทักไปชวนกี่รอบก็ไม่ตอบ ไม่แม้แต่จะอ่าน เหมือนฉันจะเข้าใจแล้ว ครั้งนี้คงแย่กว่าที่คิด เขาอาจจะมีใหม่ คงไม่อยากบอกอีกแล้วสินะ พอเขาไม่ตอบฉันก็ไม่ได้ทักไปหาเขาอีก ปล่อยแชทที่เขาไม่อ่านไม่ตอบไว้อย่างนั้น แต่ก็ไม่เคยลบทิ้ง ยังรอเขาตอบเสมอ จนมีวันหนึ่งเขาได้โพสแฟนใหม่ที่สตอรี่ ฉันยินดีด้วยที่เขามีใหม่ แต่ก็แอบเสียใจที่เขาเคยบอกว่าจะดูแลฉันให้ดี จะไม่ทำให้เสียใจอีก แต่มันก็แค่คำพูดของคนๆหนึ่งจะเอาอะไรมาก ฉันขอให้ผู้หญิงคนนั้นโชคดีนะ ฉันเลิกคุยกับเขา ให้คำยินดี และขอให้ผู้หญิงคนนั้นอย่าเจอแบบที่ฉันเจออีกเลย สุดท้ายผู้หญิงคนนั้นก็โชคดีจริงๆ ได้เขาในเวอร์ชั่นที่ดีกว่า ฉันดีใจด้วย ต่อจากนี้ฉันจะอยู่ตรงนี้ เขาหันมากี่ครั้งก็เจอ แต่ในสถานะพี่น้องนั่นแหละ ถึงฉันจะไม่เคยรู้เหตุผลที่เขาทิ้งฉันในแต่ละครั้งก็เถอะ ปล่อยมันเป็นแบบนี้ก็ดี ฉันก็ยังรักอยู่ตรงนี้ ไม่ได้ไปไหน และก็ยินดีกับคนใหม่ด้วยนะ….