เป็นจุดเริ่มต้นของการ “เปลี่ยนแปลง” หลายคนเดินทางเพราะอยากเห็นโลกในมุมที่ต่างไปจากเดิม และเพื่อเข้าใจผู้คน วัฒนธรรม หรือธรรมชาติที่แตกต่างจากบ้านของตัวเองและในบางครั้งการเดินทางคือ "การพักใจ" บางคนออกเดินทางเพื่อค้นหาตัวเอง หรือเพื่อเข้าใจชีวิต ผมเองก็เป็นหนึ่งในนั้นที่จุดเริ่มต้นในการเดินทางก็เป็นแบบนี้ แต่พอได้เดินทางมาซักพักนึง มุมมองในการเดินทางค่อยๆเปลี่ยนไป ไม่ใช่เพียงแค่ "ออกเดินทางเพื่อลืมใคร" แต่กลับ "พบตัวเอง และสามารถพาเพื่อนๆที่พบเจออีกหลายคนให้เติบโตไปด้วยกันและเรียนรู้กันและกัน จากมุมมองในการเดินทาง และความคิดที่เปลี่ยนแปลงขึ้นจึงพบว่าเป็นการเดินทางนั้นเพื่อ “เข้าใจ” ไม่ใช่แค่ “ผ่านไป” มองให้เห็น “คุณค่า” ของคนในพื้นที่ ไม่ใช่แค่ “บรรยากาศ” เข้าใจผู้คนในฐานะ ‘มนุษย์’ ไม่ใช่แค่เพียงแค่ ‘แหล่งท่องเที่ยว’ ในการเดินทางของผมเริ่มต้นจาก เด็กน้อยคนหนึ่งที่ออกเดินทางจากการมีบาดแผลของหัวใจ มันคือช่วงเวลาที่เต็มไปด้วยความว่างเปล่า เงียบเหงา และไม่รู้จะยึดอะไรไว้ จนวันหนึ่ง…ได้เก็บกระเป๋าแล้วออกเดินทางตอนนั้นไม่คิดอะไรมาก แค่อยากไปให้ไกลจากที่เดิม ๆ ไปอยู่ท่ามกลางธรรมชาติที่ไม่มีใครรู้จักแต่ยิ่งเดินทางมากขึ้น กลับทำให้ค่อยๆ รู้จัก "ตัวเอง" มากขึ้นกว่าเดิม เสียงนกร้องในป่า เสียงน้ำไหลตามลำธาร ลมเย็นที่พัดผ่านใบหน้าในทุกการเดินทาง รอยยิ้ม และความจริงใจจากคนในชุมชนที่ผมได้ไปสัมผัสทั้งหมดนั้น ไม่ได้แค่เยียวยา แต่มันเหมือนเป็นการเรียกให้ "กลับมามีความรู้สึก" อีกครั้ง หัวใจของของผมค่อยๆฟูขึ้นอย่างช้าๆ จนเต็ม แล้ววันหนึ่ง ฉันก็พบว่า...การเดินทางมันไม่ได้จบแค่ฉันมีความสุข แต่มันจะ คุณค่าและความหมายขึ้น เมื่อ "มันมีความหมายต่อผู้อื่น" ด้วย ผมเริ่มได้รู้จักผู้คนในท้องถิ่น พูดคุย นั่งล้อมวงกินข้าว มองแววตาที่จริงใจของชาวบ้านที่กำลังเล่าความฝัน ความหวัง และความเป็นจริง บนความเหนื่อยล้า จากนั้นฉันผมจึงเริ่มใช้พื้นที่เล็ก ๆ ของตัวเอง ถ่ายทอดเรื่องราวของพวกเขาออกไป ไม่ใช่ภาพจำแบบที่หลายคนเข้าใจ ไม่ใช่แค่ภาพความล้าหลัง หรือเรื่องเล่าที่บอกว่าชุมชนคือผู้ทำลายป่า เพราะความจริงคือ...ไม่มีใครอยากทำลายบ้านของตัวเอง หลายชุมชนกำลังพยายามปรับตัวเลิกพึ่งพาพืชเชิงเดี่ยวที่ทำลายสิ่งแวดล้อม หันมาทำโฮมสเตย์ เปิดบ้านให้ผู้คนเข้ามาเรียนรู้วัฒนธรรมของพวกเขาและมีรายได้จากสิ่งที่ยั่งยืนกว่า สิ่งเหล่านี้คือการเดินทางที่ผมอยากจะสื่อว่า ไม่ใช่แค่เรื่องวิวสวย แต่คือเรื่อง "หัวใจของผู้คน" ทุกครั้งที่เรื่องราวในการเดินทางของผมทำให้ชุมชนเล็ก ๆ แห่งหนึ่งมีนักเดินทางแวะไปมีรายได้เพิ่มขึ้น มีคนเข้าใจพวกเขามากขึ้น บางอย่างเลยทำให้ รู้เลยว่า…นี่แหละ ความหมายของการเดินทางที่ผมตามหา มันไม่ใช่แค่การรักษาใจ แต่มันคือการ "แบ่งปันหัวใจ" ไปยังผู้คนรอบข้างด้วย และนี่คือเหตุผลที่ผมยังคงเดินทางต่อไป แบบมีเป้าหมายและโคตรจะมีความสุขและยังตื่นเต้นในทุกๆครั้งที่ออกเดินทาง มันไม่ใช่เพื่อหนีจากอะไรอีกแล้ว แต่เพื่อกลับไป “เข้าใจ” และ “อยู่ร่วม” กับโลกใบนี้ให้ดีขึ้น…ทีละก้าว “ ทุกการเดินทาง ไม่จำเป็นต้องไปให้ไกล แต่อย่าลืมพกหัวใจไปด้วยเสมอ “ ชุนนี่ แล้วเพื่อนเพื่อนล่ะครับออกเดินทางกันเพื่ออะไรเข้ามาแลกเปลี่ยนกันได้นะครับ