ตอนเด็ก ๆ มันจะต้องมีสักเมนูหนึ่งที่ไม่ว่าแม่จะทำติดต่อกันเป็นอาทิตย์ก็ยังรู้สึกว่ากินไหวอยู่ สำหรับฉันเมนูนั้นคือเมนูไก่ทอด คละส่วนกันไป เช่น อกไก่ทอด ปีกไก่ทอด น่องไก่ทอด สะโพกไก่ทอด ชอบกินจนได้รับฉายาตอนเด็ก ๆ มาว่า ไอ้ตัวกินไก่ (ทอด) เลยทีเดียว ฉันในวัยเด็กกำลังนั่งจ้องหน้าจอโทรทัศน์ด้วยดวงตาเป็นประกาย สิ่งที่ฉายอยู่คือโฆษณาร้านอาหารจานด่วนที่จุดเด่นของเขาคือไก่ทอดรสแซ่บ ฉันเห็นแล้วก็ได้แต่กลืนน้ำลาย ก่อนจะเดินไปออดอ้อนออเซาะแม่ของตัวเองว่าอยากกินไก่ทอดจากแบรนด์ดังกล่าว ทว่าในตอนนั้นที่บ้านค่อนข้างมีฐานะยากจน ไม่มีรถยนต์ส่วนตัวเป็นของตัวเอง ดังนั้นการเดินทางจึงค่อนข้างลำบาก ไหนจะค่าน้ำมันอะไรอีกมากมาย อีกทั้งสมัยนั้นยังไม่มีสิ่งอำนวยความสะดวกเช่นการสั่งซื้อออนไลน์เหมือนอย่างปัจจุบัน แต่ถึงมีก็ยังเป็นไปไม่ได้เพราะว่าบ้านฉันอยู่นอกเขตการจัดส่งของร้านค้าดังกล่าว สุดท้ายแม่ของฉันเลยตัดสินใจที่จะทำไก่ทอดให้ฉันกินด้วยฝีมือของเธอเอง แม้ว่ารสชาติจะไม่ได้เหมือนไก่ทอดจากร้านคุณลุงหนวดขาวร้านดังนั้นสักเท่าไหร่นัก แต่มันกลับเติมเต็มความสุขของฉัน ณ ขณะนั้นได้อย่างเต็มเปี่ยม ฉันกินข้าวไปหลายจานเลยเพราะว่าไก่ที่แม่ทอดอร่อยมาก แม่คงจะภูมิใจในใจฝีมือของตัวเองแล้วก็คงอยากเห็นลูกสาวตัวเองกินอย่างมีความสุขแบบนี้อีก ก็เลยทอดไก่ให้กินไปเลยทั้งอาทิตย์... แต่อย่างน้อย ๆ ไก่ที่ทอดให้กินทั้งอาทิตย์นั่นก็คละสัดส่วนกันไป เช่น วันนี้ใช้ส่วนอกทอด (ฉันชอบกินอกไก่ชุบแป้งทอดมาก สามารถกินสิ่งนี้กับข้าวโดยไม่ต้องมีซอสราดเพิ่มเติมเลยเสียด้วยซ้ำ) วันต่อมาทอดปีกบน สลับ ๆ กันไป บางทีก็แอบคิดนะว่าถ้าหากฉันเกิดเป็นผู้ชายขึ้นมา มีหวังโรคเกาต์ถามหาแน่ ก็กินไก่เยอะเสียขนาดนี้ โชคดีที่เกิดเป็นผู้หญิงเลยมีเปอร์เซ็นต์เป็นเกาต์น้อยกว่าผู้ชาย ณ ปัจจุบันแม่ไม่ได้อยู่กับฉันแล้ว ทำให้มีหลายครั้งที่รู้สึกอยากจะกินอาหารเมนูที่แกเคยทำอีกสักครั้ง แต่เพราะรับบทเป็นนักชิมอย่างเดียว ไม่เคยเข้าไปเป็นผู้ช่วยทำอาหารในครัวกับแม่เลยสักครั้งหนึ่ง เลยทำให้ฉันแทบไม่รู้เลยว่าสูตรไก่ทอดที่แม่ทำให้กินสมัยเด็กใส่อะไรลงไปบ้าง ฉันแค่ลองใส่นั่นนิดนี่หน่อยตามสัญชาตญาณของตัวเองเท่านั้น เริ่มจากเลือกเนื้อไก่ส่วนที่ชอบที่สุด (สำหรับฉันชอบอกไก่ แต่พอได้ลองสันในไก่แล้วบอกเลยว่าอร่อยกว่าเป็นเท่าตัว) ใช้ส้อมจิ้มหรือจะใช้ที่ทุบเพื่อทำให้เนื้อไก่มันนุ่มขึ้นก็ได้ หลังจากนั้นก็หั่นเป็นชิ้นพอดีคำแล้วพักแยกเอาไว้ ต่อมาเป็นตัวซอสที่จะใช้หมักเนื้อไก่ ฉันใส่ซอสทุกอย่างที่คิดว่าน่าจะอร่อยในครัว ซอสหอยนางรม ซอสฝาเขียว น้ำตาล ผงปรุงรส กะปริมาณเอาแล้วแต่ชอบ แล้วนำเนื้อไก่ไปคลุกเคล้าให้เข้ากัน ถ้าจะให้ดีให้หมักทิ้งเอาไว้ในตู้เย็นสักครึ่งชั่วโมง แต่ถ้ารีบก็ไม่เป็นไร สามารถนำไปชุบแป้งทอดได้เลย ถ้าเป็นไก่ทอดสูตรแม่ของฉัน แม่จะผสมน้ำลงไปในแป้งทอดกรอบ ความข้นประมาณวิปปิ้งครีมเห็นจะได้ แต่หลังจากที่ฉันได้ค้นพบว่ามันมีการชุบแป้งทอดอีกแบบหนึ่งก็ลืมแบบแรกไปเลย เอาเป็นว่าทำตามสูตรแม่ฉันแบบเป๊ะ ๆ ก่อนแล้วกัน หลังจากผสมแป้งชุบทอดเรียบร้อย ก็ตั้งกระทะ ใส่น้ำมันท่วม ๆ รอเดือดแล้วใส่ไก่ที่ชุบแป้งแล้วลงไปทอดได้เลย ฉันเพิ่งมาปรับสูตรเองเมื่อไม่นานมานี้เพราะรู้สึกว่าวิธีการของแม่มันทำให้มือฉันเลอะเทอะไปหมด ฉันเลยเปลี่ยนจากการผสมแป้งกับน้ำ เป็นการเอาไก่ชุบแป้งโดยตรงแล้วทอดลงไปเลย มันจะได้ไก่ทอดกรอบ ๆ แต่แป้งก็แอบหนาอยู่ถ้าชุบแป้งมากเกินไป แต่ก็อร่อยดี กินกับข้าวอร่อยมาก ยิ่งถ้าเป็นส่วนสันในคือแซ่บสุด ๆ แต่พ่อของฉันไม่ชอบไก่ทอดแบบที่ฉันกล่าวมาเลย ท่านบอกว่ามันฝืดคอ กินกับข้าวก็ยิ่งฝืดคอเข้าไปใหญ่ แต่ไม่ใช่ว่าพ่อฉันไม่ชอบไก่ทอดนะ แกแค่ไม่ชอบอกไก่เฉย ๆ อาหารจานโปรดของแกคือปีกไก่ทอดน้ำปลา ยิ่งแห้งเท่าไหร่ยิ่งดี เขาเคยไปกินเมนูปีกไก่ทอดน้ำปลาที่ร้านอาหารแห่งหนึ่งแล้วถูกใจมาก ต่อมาก็เลยค้นหาสูตรในอินเทอร์เน็ต แล้วทำตามคลิปสอนในนั้นทีละขั้นตอน งวดนี้ฉันรับบทเป็นลูกมือเพราะกลัวว่าปีกไก่ที่ซื้อมาจะเสียของเปล่าถ้าหากทำผิด อันดับแรกก็จัดการล้างปีกไก่เสียให้เรียบร้อย ทาเกลือลงบนไก่แล้วค่อยเอาไปล้างน้ำจะช่วยล้างพวกเมือกที่ติดอยู่บนตัวไก่รวมถึงกลิ่นคาวออกไปได้ด้วย ฉันเห็นในอินเทอร์เน็ตว่ามีการตัดเอากระดูกปีกไก่ออกเพื่อที่ตอนกินจะได้ไม่ต้องลำบากด้วย แต่ว่ากันตามตรงคือมันตัดยากมากเลย อาจเพราะฉันทำผิดวิธีด้วย ก็เลยตัดสินใจว่าจะไม่เลาะกระดูกออก กินแบบปกติไปนั่นแหละ ไม่ยุ่งยากดีด้วย ซอสหมักไก่ใช้เป็นน้ำปลาแล้วก็ผงปรุงรสเพิ่มไปนิดหน่อย ขอย้ำเตือนว่าอย่าหาใส่น้ำตาลลงไปเด็ดขาด เคยมีครั้งหนึ่งที่ลองใส่ลงไปแล้วไก่ที่ทอดเสร็จเรียบร้อยแล้วหนังไก่มันไหม้ไปหมด เกือบกินไม่ได้ ต้องเลาะเอาส่วนไหม้ออกแล้วกินเฉพาะส่วนเนื้อเอา พอหมักไก่เสร็จก็จัดการตั้งกระทะให้ร้อนแล้วก็ใส่ปีกไก่ลงไปทอดได้เลย สูตรนี้ไก่จะออกมาแห้ง ๆ เค็ม ๆ นัว ๆ ถ้าใส่เครื่องปรุงมากกว่านี้จะได้ไก่ที่มีความฉ่ำ ไม่กรอบเท่าไหร่นัก ชิ้นส่วนของไก่ที่ได้รับความนิยมมากที่สุดคงหนีไม่พ้นน่องไก่ ฉันเองก็ชอบกินส่วนน่องเหมือนกัน แต่หากเป็นไก่ทอดทำเองก็อาจจะเกิดเหตุการณ์ไก่ด้านในยังเป็นสีชมพูอยู่บ้าง ฉันประสบปัญหานี้ประจำช่วงที่แม่เปลี่ยนจากส่วนอกมาใช้ส่วนน่องทอดแทน แกอาจจะกะเวลาในการทอดไม่ถูก พอเห็นสีภายนอกมันดูดีก็ยกขึ้นมาไว้บนจาน ผลสรุปคือไก่ไม่สุก แต่ถามว่าฉันในตอนเด็กกินมันมั้ย ก็ต้องกินเพราะว่าหิวมาก จนมีข่าวระบาดแถวหมู่บ้านบอกว่าตอนนี้โรคไข้หวัดนกกำลังระบาด บ้านไหนกินไก่ทอดไม่สุกก็เสี่ยงจะเป็นโรคนี้ได้ หลังจากนั้นฉันก็แทบจะไม่แตะน่องไก่ทอดอีกเลย จนแม่ต้องทอดให้นานมากกว่าเดิม จากสีทองกลายเป็นค่อนไปทางน้ำตาล แต่ฉันไม่ได้สนใจ กินจนหมดเพราะอย่างน้อย ๆ เนื้อไก่มันก็สุกแล้ว ถึงจะบอกว่าส่วนน่องแม่ฉันมักจะทอดแบบไม่สุก แบบที่ยังมีเลือดไหลอยู่ก็ตาม แต่ถ้าเทียบกับสะโพกแล้วละก็ฉันน่าจะโดนหาว่าเป็นปอบเลยทีเดียว อาจเพราะมันชิ้นใหญ่มากก็เลยสังเกตได้ยากว่าด้านในไก่มันสุกหรือยัง เลยมีหลายครั้งที่ฉันลองฉีกเนื้อส่วนสะโพกไก่ทอดนั่นดูแล้วมีเลือดไหลทะลักออกมา แต่ถามว่าจะทำเป็นเมินเฉยต่อกับข้าวที่แม่อุตส่าห์ทำมาให้ได้ลงคอเหรอ? คำตอบคือไม่ ฉันกินจนหมด เพียงแค่หลีกเลี่ยงส่วนที่ไม่สุกเท่านั้น แค่นี้คนทำอาหารก็ยิ้มภูมิใจกับฝีมือของตัวเองแล้ว จำได้ว่าตอนพักอยู่ในหอพักฉันจะมีกระทะไฟฟ้าขนาดกลางอันหนึ่งไว้รังสรรค์เมนูต่าง ๆ หนึ่งในเมนูที่ทำกินบ่อยมากที่สุดก็ไก่ทอดนี่แหละ แต่วิธีการค่อนข้างยุ่งยากเพราะของที่มีให้ใช้ในหอก็ไม่เยอะเหมือนที่บ้าน จะหั่นไก่ยังไม่มีเขียงใช้เลยด้วยซ้ำ ต้องใช้จานมาทำเป็นเขียงแล้วหั่นไก่เอา น้ำมันที่ใช้ทอดก็ใช้ได้ไม่เยอะเพราะว่าซื้อแบบขวดเล็กมาจะได้ประหยัดเงิน แต่ถ้าให้ลำบากที่สุดตอนทำไก่ทอดที่หอก็คงไม่พ้นตอนทอดนี่แหละ น้ำมันกระเด็นจนได้รับแผลพุพองเต็มแขนไปหมด แต่แลกกับความอร่อยหลังจากที่ทำเสร็จก็ถือว่าคุ้มค่าอยู่ แถวบ้านฉันไม่ค่อยมีร้านบุฟเฟต์ดังนั้นโอกาสเดียวที่ฉันจะได้ไปกินบุฟเฟต์คือตอนขึ้นกรุงเทพไปทำธุระกับพี่สาว พอวันก่อนจะกลับก็จะได้ไปกินบุฟเฟต์ด้วยกัน ฉันจำได้ว่ามีร้านบุฟเฟต์แห่งหนึ่งในห้างที่มีไก่ทอดนิวออร์ลีนส์ให้ด้วย ฉันไม่ค่อยได้กินไก่ประเภทนี้สักเท่าไหร่ก็เลยลองตักมาชิมดู ปรากฏว่ารสชาติอร่อยมาก ถูกใจฉันสุด ๆ มื้อนั้นเลยแทบไม่ได้ตักหมู ตักเนื้อสดมาต้มกินในหม้อชาบูเลยเพราะมัวแต่เดินไปตักไก่ทอดมากิน จะว่าไปก็เคยเห็นในอินเทอร์เน็ตที่เป็นร้านบุฟเฟต์ไก่ทอดอยู่นะ ฉันเห็นครั้งแรกคือรีบจดชื่อร้านเอาไว้เลย แล้ววางแผนเอาไว้ว่าจะลองไปกินด้วยตัวเองสักครั้ง ทว่ารีวิวของคนอื่น ๆ ในอินเทอร์เน็ตส่วนใหญ่บอกว่าไม่ค่อยคุ้มค่าเพราะรออาหารค่อนข้างนาน เพราะทางร้านทอดแบบชิ้นต่อชิ้น ส่วนตัวฉันมองว่ามันก็ดีนะที่ทอดแบบชิ้นต่อชิ้นเราจะได้กินแบบร้อน ๆ แต่ในเมื่อมันเป็นบุฟเฟต์ ซ้ำยังเป็นบุฟเฟต์แบบมีเวลาจำกัด ถ้าต้องมานั่งรอทางร้านทอดไก่ให้กินร้อน ๆ แล้วเสียเวลากินไปเกือบครึ่งชั่วโมง ฉันก็ขอไปกินบุฟเฟต์ชาบูแทนเสียยังดีกว่า สังคมปัจจุบันมันบีบบังคับให้ชีวิตเราเร่งรีบขึ้นเรื่อย ๆ ทำให้ฉันไม่ค่อยได้เข้าครัวทำอาหารเหมือนแต่ก่อน ทุกวันนี้แค่จะลุกไปหุงข้าวกินเองยังไม่อยากจะทำเลย นับประสาอะไรกับการทำไก่ทอด เมนูที่ชื่นชอบตลอดกาลกินเอง โชคดีที่ตอนนั้นทำงานและเริ่มมีเงินเก็บมากอยู่พอสมควรแล้ว ก็เลยกดสั่งแอปเดลิเวอรี่ให้มาส่งถึงที่ทันทีแบบไม่คิด แม้ว่าราคาจะค่อนข้างแพงแต่ในเมื่อท้องมันเรียกร้องอยากจะกินก็ต้องได้กิน ฉันได้สั่งไก่ทอดแบรนด์ดังมากินเองคนเดียวครั้งแรก แบรนด์ที่ให้ซอสน้อยโคตร ๆ แม้ว่าจะโน้ตเอาไว้ว่าอยากได้ซอสเยอะ ๆ ก็ตาม ต้องยอมรับอย่างหนึ่งเลยว่าไก่ของเขารสชาติอร่อยมาก อร่อยแบบกินต่อได้เรื่อย ๆ (ไม่จริง บางครั้งกินติดต่อกันสองชิ้น ชิ้นที่สามก็เริ่มเลี่ยนแล้ว) ส่วนตัวแล้วฉันชอบสูตรไก่กรอบ ไม่ค่อยชอบสูตรไก่นุ่มสักเท่าไหร่นัก ไม่รู้ว่าเพราะอะไรเหมือนกัน แต่เคยลองสั่งแบบไก่นุ่มมาแล้วไม่ค่อยโดนใจสักเท่าไหร่ จะว่าไปแบรนด์ที่ขายไก่ทอดก็มีค่อนข้างหลากหลาย อย่างแบรนด์คู่แข่งของแบรนด์นี้ก็มีเหมือนกัน แต่ฉันเคยกินแค่แฮมเบอร์เกอร์ของเขาอย่างเดียวเท่านั้น พวกเมนูไก่ทอดยังไม่เคยลอง แต่เห็นรีวีวในอินเทอร์เน็ตบอกว่าอร่อยอยู่ ไว้คราวไหนที่มีโอกาสฉันว่าจะลองดูสักครั้งหนึ่ง มีอยู่ครั้งหนึ่งได้ลองไก่ทอดเกาหลีจากแบรนด์หนึ่งแล้วรู้สึกชื่นชอบรสชาติของเขามาก ๆ มันทั้งเผ็ด ทั้งเค็ม นัว ๆ กินกับข้าวว่าอร่อยแล้ว กินคู่กับหัวไชเท้าดองแบบหั่นเต๋ายิ่งอร่อยเข้าไปใหญ่ แต่เสียดายที่เขาให้เครื่องเคียงมาน้อยไปหน่อย แต่โดยรวมแล้วประทับใจรสชาติอาหารมาก แต่พอได้ลองไปกินที่หน้าร้านจริง ๆ กลับรู้สึกว่าบริการของแบรนด์ค่อนข้างเป็นที่พูดถึงในด้านที่ไม่ดีสักเท่าไหร่นัก มีหลายคนรีวิวว่าพนักงานหน้าตาไม่ยิ้มแย้มบ้างละ ไม่มีมารยาทบ้างละ แต่ตอนที่ฉันไปกลับเจอพนักงานที่ลืมออเดอร์ที่ฉันสั่งเสียอย่างนั้น ถามว่ารู้ได้อย่างไร? ก็เพราะคนที่เดินเข้ามาในร้านทีหลังได้อาหารไปก่อนหน้าฉันเป็นชั่วโมง ฉันกับพี่สาวนั่งรออาหารกันนานมาก นั่งไถฟีดในโทรศัพท์มือถือจนนิ้วถลอกหมดแล้วอาหารก็ยังไม่มา พอไปสอบถามก็พบว่าพนักงานลืมออเดอร์ของโต๊ะฉันจริง ๆ แต่หลังจากนั้นก็ไม่ได้มีการขอโทษขอโพยจากพนักงานแต่อย่างใด สุดท้ายพี่สาวฉันเลยไม่ไปเหยียบร้านนั้นอีกเลย แต่ก็ยังสั่งในแอปสั่งอาหารออนไลน์มากินอยู่ดี เพราะอาหารเขารสชาติอร่อย ที่ไม่ดีคือบริการของสาขาหน้าร้านเฉย ๆ จากที่เล่ามาทั้งหมดคงจะเห็นได้ว่าฉันชอบกินไก่ทอดมากขนาดไหน แล้วคิดดูสิว่าวันหนึ่งฉันจะต้องเลิกกินมันเพราะต้องลดน้ำหนัก มันโคตรทรมาน จากที่ได้กินไก่ทอดอย่างมีความสุขกลายเป็นว่าต้องมากินอกไก่ต้ม อกไก่นึ่งแทน รสชาติก็ไม่มี ถ้าไม่ใส่น้ำจิ้มสุกี้ก็แทบจะยัดเข้าปากไม่ลง ช่วงนั้นฉันคิดถึงเมนูไก่ทอดมาก แล้วไม่รู้ว่าเพราะอะไร ช่วงไหนที่กินอะไรไม่ได้ฟีดในโซเชียลมักจะขึ้นแต่อาหารแบบนั้น ที่ฉันอยากทะลุเข้าไปในจอแล้วกินมันเสียให้รู้แล้วรู้รอดไป ทว่าหลังจากที่ลดน้ำหนักไปได้ตามที่ใจหวังแล้วก็หันกลับมากินไก่ทอดดังเดิม ซ้ำร้ายยังกินในปริมาณที่เยอะมากกว่าปกติอีกด้วย ช่วงแรก ๆ ก็ไม่มีปัญหาอะไร จนกระทั่งได้ไปชั่งน้ำหนักที่หน้าร้านสะดวกซื้อถึงได้รู้ว่า น้ำหนักที่ลดไปอย่างยากเย็นแสนเข็ญ กลับมาเป็นเลขเดิมก่อนที่จะลดน้ำหนักเป็นที่เรียบร้อยแล้ว และเหมือนจะเพิ่มมากขึ้นกว่าเดิมอีกด้วย สุดท้ายก็เลยกลับมาลดน้ำหนักอีกครั้ง แต่ไม่หักโหมตัวเองมากเกินไปมิเช่นนั้นมันจะเกิดอาการโหย พอโหยแล้วก็จะอยากกินนู่นนี่นั่นเต็มไปหมด ดังนั้นก็จะมีบางวันที่ฉันออกกำลังกายอย่างหนักมาเพื่อให้รางวัลตัวเองเป็นไก่ทอดสักมื้อ รักษาวินัยของตัวเองให้ดีตลอด เท่านี้ก็จะไม่กลับไปโยโย่แบบเดิมแล้ว ไก่ทอดอีกแบบหนึ่งที่ชื่นชอบมากก็คือไก่ทอดเสียบไม้ที่ขายอยู่หน้าโรงเรียน แม้ว่าเนื้อไก่จะน้อยกว่าแป้งก็ตาม แต่ไม่รู้ว่าเป็นเพราะอะไรถึงทำให้เด็ก ๆ ติดใจกันได้ถึงขนาดนั้น มีหลายครั้งที่ฉันเก็บเงินค่าขนมกลางวันมาเพื่อซื้อไก่ทอดเสียบไม้หน้าโรงเรียนโดยเฉพาะ อย่างต่ำก็สี่ไม้ คุณลุงคุณป้าเจ้าของร้านก็ใจดีให้เราบีบซอสแบบบุฟเฟต์ สวรรค์ของคนรักซอส ฉันเป็นคนชอบซอสพริกกับมายองเนสมาก แต่พอไปซื้อไก่ที่ร้านทีไร หันกลับไปมองซอสเห็นจะมีแค่ซอสมะเขือเทศอย่างเดียวที่เหลืออยู่เต็มขวดบีบ ฉันในวัยเด็กเศร้าใจมากเพราะไม่ชอบซอสมะเขือเทศ สุดท้ายเลยนั่งกินไก่จืด ๆ ที่ไม่มีซอสราดใด ๆ ทว่าปัจจุบันกลับชอบซอสมะเขือเทศมากกว่าซอสพริกไปแล้วเสียซะอย่างนั้น งงใจกับตัวเองจริง ๆ สุดท้ายนี้อยากจะบอกว่าเมนูไก่ทอดไม่ใช่แค่ของกินเล่นธรรมดา แต่มันคือความสุขง่าย ๆ ที่หาซื้อได้จากหน้าปากซอย หรือทำเองได้ภายในครัวเรือนของตัวเอง และมันยังเป็นรางวัลปลอบใจในวันที่เราเหนื่อยล้าจากการเรียน การทำงาน หรือปัญหาใด ๆ อีกต่างหาก นอกจากนั้นมันยังเป็นของรางวัลเล็ก ๆ ให้ชีวิตในวันที่อยากพักจากทุกอย่าง ถึงแม้ใครจะบอกว่าของทอดไม่ดีต่อสุขภาพ แต่บางครั้งการได้กัดไก่กรอบ ๆ สักชิ้นก็ช่วยเติมพลังให้หัวใจได้เดินหน้าต่อไปอย่างมีความสุขได้เหมือนกัน ขอบคุณที่อ่านกันมาจนถึงตรงนี้ ขอให้วันนี้เป็นวันที่ดีของคุณผู้อ่านทุกท่าน อย่าลืมไปหาไก่ทอดมากินกันหลังจากนี้ด้วยนะคะ ไว้เจอกันใหม่คราวหน้า สำหรับวันนี้สวัสดีค่ะ