หยาดหนึ่ง โลหิตจาร
{กังสดาลฤดูไกว}
ฟังสิ - สหายข้าฯ
นาฬิกาทอดถอนใจ
กังสดาลฤดูไกว
ไหวมิติจักรพาฬ
ข้าฯ นับขณะหนึ่ง
หวนคะนึงคืนหอมหวาน
แหวกว่ายกระแสกาล
อุธกธารรินผ่านกาย
รินผ่านแหละรานผิว
มโนทิวแปรริ้วสาย
ประดับรุ้ง ณ ทุ่งทราย
ขจัดร้าย กำจายรัก
{น้ำค้างคาว}
คล้อยดึกคระคึกดาว
น้ำค้างคาว ข้าฯ หนาวหนัก
วิกาลนั้นวิกลนัก
สลักแผลใครแก้ไข
เด็กชายแหละเด็กหญิง
เธอแอบอิงผิงหัวใจ
ชุมฟืนเพื่อโชนไฟ
แหละงดงามในทรามเงา
ความมืดช่างยืดยื้อ
อย่างชืดชื้อ อย่างโฉดเขลา
หลงลืมประกาศเช้า
ล้วนเปื่อยเน่าธุลีกาล
{ขานอดีตอันกรีดค่ำ}
ฟังสิ - สหายข้าฯ
นาฬิกาช่างเกียจคร้าน
หยาดหนึ่ง โลหิตจาร
เขียนอดีตอันกรีดค่ำ
โสตข้าฯ มิยินสดับ
ขณะนับความเงียบงำ
เพลงสงครามทรามระยำ
ล้วนบอบช้ำ เด็กหญิงชาย
ฟังสิ ---
ดอกหญ้าผลิท่ามทุ่งทราย
พรูลมประพรมลาย
เพียงตื่นสายเพื่อตรับเสียง!
- นิตยสารสานแสงอรุณ 94, คริสต์ศักราช 2012
- 'เด็กชายจากหุบตะวัน', สำนักพิมพ์ชายขอบ, คริสต์ศักราช 2016
0 ความคิดเห็น
กรุณาเข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น
ยังไม่มีความคิดเห็น