{กังสดาล​ฤดูไกว}​

ฟังสิ​ -​ สหายข้าฯ

นาฬิกา​ทอดถอนใจ​

กังสดาล​ฤดู​ไกว​

ไหวมิติจักรพาฬ

ข้าฯ​ นับขณะหนึ่ง

หวนคะนึงคืนหอมหวาน

แหวกว่ายกระแส​กาล

อุธกธารรินผ่าน​กาย

รินผ่านแหละรานผิว

มโนทิวแปรริ้ว​สาย

ประดับ​รุ้ง​ ณ​ ทุ่งทราย

ขจัดร้าย​ กำจายรัก

{น้ำค้าง​คาว}

คล้อยดึกคระคึกดาว

น้ำค้าง​คาว​ ข้าฯ​ หนาวหนัก

วิกาลนั้นวิกลนัก

สลักแผลใครแก้ไข

เด็ก​ชายแหละเด็กหญิง​

เธอแอบอิง​ผิงหัวใจ​

ชุมฟืนเพื่อโชนไฟ

แหละงดงาม​ในทรามเงา

ความมืด​ช่างยืดยื้อ

อย่างชืดชื้อ​ อย่างโฉดเขลา​

หลงลืมประกาศ​เช้า​

ล้วนเปื่อยเน่าธุลีกาล

{ขานอดีตอันกรีดค่ำ}​

ฟังสิ​ -​ สหายข้า​ฯ

นาฬิกา​ช่าง​เกียจคร้าน​

หยาดหนึ่ง​ โลหิต​จาร

เขียน​อดีต​อัน​กรีดค่ำ

โสตข้า​ฯ​ มิยินสดับ

ขณะนับความเงียบงำ

เพลงสงครามทรามระยำ

ล้วนบอบช้ำ​ เด็กหญิง​ชาย

ฟังสิ​ -​--

ดอกหญ้าผลิท่ามทุ่งทราย

พรูลมประพรมลาย

เพียงตื่นสายเพื่อตรับเ​สี​ย​ง​​!

• นิตยสารสานแสง​อรุณ​ 94,​ คริสต์​ศักราช​ 2012
• 'เด็ก​ชายจากหุบตะวัน',​ สำนัก​พิมพ์​ชายขอบ, คริสต์​ศักราช​ 2016