ปีนี้เป็นปีที่ฉันค่อย ๆ ออกมาจากเซฟโซน ไม่ใช่เพราะการฝืนหรือถูกบังคับ แต่เพราะฉันยอมรับกับตัวเองว่าอยากเรียนรู้ชีวิตให้มากขึ้น การก้าวออกมาในครั้งนี้ไม่ได้ยิ่งใหญ่หรือรวดเร็ว หากแต่เป็นการเดินช้า ๆ ในจังหวะที่ฉันพอจะดูแลตัวเองได้

เรื่องใหญ่ของปีนี้คือการเริ่มงานใหม่ การได้เจอสังคมใหม่ งานที่มาพร้อมภาระ ความรับผิดชอบ และความคาดหวังที่มากขึ้น ฉันต้องอยู่ด้วยตัวเองเกือบทั้งหมด ฝึกแก้ไขปัญหา ฝึกการตัดสินใจ และฝึกดูแลตัวเองอย่างจริงจัง

มีหลายวันที่มันยากมาก โดยเฉพาะในวันที่ป่วย วันที่เกิดปัญหา หรือวันที่รู้สึกว่าต้องรับมือกับทุกอย่าง แต่ในขณะเดียวกัน ประสบการณ์เหล่านี้ก็ทำให้ฉันได้เรียนรู้ว่า การมีพื้นที่ที่เป็นของตัวเอง การได้ยืนอยู่บนขาของตัวเอง และการดูแลชีวิตในแบบของตัวเองนั้น มีคุณค่าเพียงใด

ระหว่างทางของการทำงาน ปีนี้ฉันมีทั้งวันที่เหนื่อย วันที่ไม่มั่นใจ วันที่กังวล และวันที่ตั้งคำถามกับตัวเอง บางคำถามได้รับคำตอบและบางคำถามฉันก็ยังตอบไม่ได้ แต่ถึงอย่างนั้นขอบคุณตัวเองที่ผ่านมาได้และยังสดใสแม้จะซึมๆไปก็เยอะ 5555

นอกจากเรื่องใหญ่ ๆ ในชีวิต ปีนี้ฉันยังกล้าออกจากกรอบในเรื่องเล็ก ๆ ที่สำคัญกับฉันมาก ฉันได้ลองเล่นเกมที่เคยไม่กล้า เพราะเคยคิดว่าตัวเองทำไม่ได้และกลัวความกดดัน ปีนี้ได้ลองเดินทางคนเดียว ได้ใช้เวลาอยู่กับตัวเอง และฟังเสียงข้างในให้ชัดขึ้น

สิ่งเล็ก ๆ เหล่านี้สอนให้ฉันรู้ว่า ความกล้าไม่ได้หมายถึงการไม่กลัว แต่คือการเลือกก้าวต่อไป ทั้งที่ยังมีความกลัวอยู่

ในเรื่องของความคิด ฉันค่อย ๆ เปลี่ยนจากการมองว่าตัวเองทำได้แค่นี้ ไปสู่การเชื่อว่า ฉันอาจเป็นได้มากกว่าที่เคยคิด

การเปลี่ยนแปลงนี้เกิดขึ้น เพราะมีหลายสิ่งและบหลายคนที่คอยสนับสนุน และช่วยทำให้ฉันเห็นคุณค่าในตัวเองมากขึ้น

ตลอดปีนี้ ฉันได้ทำความเข้าใจกับการเลือกใช้ชีวิตให้สอดคล้องกับหัวใจของตัวเอง ฉันเลือกสนับสนุนร้านและพื้นที่ที่อยู่ร่วมกับธรรมชาติ ดูแลสัตว์จร และให้โอกาสเด็กพิเศษ ไม่ใช่เพราะอยากทำสิ่งยิ่งใหญ่ แต่เพราะฉันเชื่อว่า ความเปราะบางควรมีที่ยืนในสังคม และฉันอยากเป็นเพียงส่วนเล็ก ๆ ที่ช่วยให้พื้นที่เหล่านี้ยังคงอยู่ต่อไปได้

เพราะการมีอยู่ของร้านเหล่านี้ คือการอยู่ร่วมกันอย่างเข้าใจและเมตตาในสังคมเดียวกัน

สิ่งหนึ่งที่ฉันรู้สึกว่าโตขึ้นอีกนิดคือการได้กลับมาทบทวนกลับมาคิด ตอนนี้ฉันเข้าใจเหตุผลของการกระทำของตัวเองชัดขึ้น เรื่องไหนควรเข้าใจ เพื่อจะได้ไม่หลงทาง และเรื่องไหนไม่จำเป็นต้องเข้าใจ เพื่อจะได้ไม่เหนื่อย ปกป้องใจตัวเอง

ปีนี้ฉันอาจยังไม่ไปถึงที่ไหนไกลนัก แต่ฉันได้ผ่านเรื่องราวต่าง ๆ มาไม่น้อย และเมื่อมองย้อนกลับมาในวันนี้ ฉันขอบคุณตัวเองและคนรอบข้างทุกคน ที่ทำให้ฉันโตขึ้นอีกนิด (โตขึ้นมาอีก กระจึ๋งหนึ่ง 5555)

จากต้นถั่วงอกตัวน้อย 🌱