เยี่ยงเรา
- เมื่อโลกตายไปจากเรา
ละอองเถ้าแห่งเยาว์วันก็พลันฟุ้ง
กระจายเหนือสำนึกสามัญเพื่อปันปรุง
มโนรุ้ง ณ ทุ่งธารทองแห่งนั้น
- เมื่อระเบิดทรามก้องคำรามกักขฬะ
เราก็เลอะเลือนกาละหอมฝัน
ไอน์สไตน์ฉีกขยี้ทฤษฎีสัมพันธ-
สัมพัทธภาพในคราบนิวเคลียร์จัญไร
- ณ ท่ามสติคืออุปสรรคปัญหา
ล้วนปวงปราชญ์ศาสดาแก่งแย่งแก้ไข
เพื่อก่อร่างสร้างแปงอุทยานแห่งใหม่
ผลิตไขเชื้อนักรบนรก
- จึงเมื่อเราสูญหายไปจากโลก
โลกจึงสิ้นสัตว์โสโครกสกปรก
พระทุศีลสวดภาวนาเพื่อสาวก
อกแผ่นดินโอ้ชำระบริสุทธิ์
- เหม็นหืนขื่นคาวคราลมหนาวผ่าน
ทับกระท่อมโบราณผุรานทรุด
เข็มนาฬิกากาลคืบเคลื่อนสะดุด
ชบาไพรแต้มจุดเลือดฉาน
- เมื่อโลกตายไปจากเรา (หรือเราตายไปจากโลก)
ใครเล่าจะร่ำโศลกขับขาน
มโนรุ้งแท้คือทุ่งทรมาน
ที่ประหารประหัตถ์สัตว์เยี่ยงเรา!
เด็กชายจากหุบตะวัน, สำนักพิมพ์ชายขอบ (คริสต์ศักราช 2016)
#NoWar
0 ความคิดเห็น
กรุณาเข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น
ยังไม่มีความคิดเห็น