ชีวิตของคนเราแม้จะรู้ว่ามีพบก็ต้องมีจาก แต่พอถึงเวลาที่ต้องจากกันจริงๆ มันก็อดที่จะใจหายและเสียดายไม่ได้ แต่กาลเวลามันก็ต้องเดินต่อไป เราไม่สามารถเอาชนะกาลเวลาได้ ทุกคนต้องแยกย้ายกันไปเติบโต อันนี้แม่งโคตรเข้าใจ ช่วงจบใหม่แม่งเป็นช่วงที่ต้องก้าวผ่านพาร์ทนี้ของชีวิตไปให้ได้จริง ๆ ทั้งความรู้สึกโหวงในใจ ความรู้สึกเหงา ความรู้สึกเสียใจ และความรู้สึกเสียดาย มันมีทุกความรู้สึกไปหมด แต่ก็ต้องมีเวลาให้มัน ปล่อยให้ตัวเองได้คิดถึง ปล่อยให้ตัวเองได้ทบทวน เพราะเราก็เป็นมนุษย์คนหนึ่งที่มีทั้งอารมณ์ ความรู้สึก และเหตุผล

การจากลาที่กึ่งเตรียมใจ แต่พอเกิดขึ้นจริงๆโคตรใจหายเลย ชีวิตในมหาวิทยาลัยทั้ง 4 ปีถ้าบอกว่าคุ้มก็คุ้มเพราะมันก็สอนและให้อะไรเราหลายอย่างทั้ง

มิตรภาพ ประสบการณ์ ความรัก ความเสียใจ ความผิดพลาด

ได้เรียนรู้อะไรหลายอย่างที่คิดว่าถ้าไม่เรียนต่อในระดับอุดมศึกษาก็คงจะไม่มีวันเข้าใจ ขอบคุณเรื่องราวทุกเรื่องราวที่ทำให้เราเข้าใจตัวเองและเข้าใจคนอื่น เข้าใจโลกมากขึ้น หวังว่าเราจะได้้พบกันใหม่ในวันที่พวกเราประสบความสำเร็จนะ

ประกายชล

โฮโมเซเปียนส์หญิงที่ต้องใช้เวลาทำความรู้จักการจากลาและความโดดเดี่ยวของมนุษย์