ถ้าเป็นเรื่องที่เกี่ยวกับนาฏศิลป์ ให้คิดซ้อนทับไว้ด้วยว่าน่าจะเกี่ยวกับทหาร เพราะในอดีตศาสตร์นาฏศิลป์เคยใช้ในการฝึกทหารด้วย และอีกอย่างคือผู้ชมนาศิลป์ในอดีตก็เป็นชนชั้นสูงและพวกขุนนางทหารกันทั้งนั้น ดังนั้น สิ่งที่ถูกแสดงออกในการแสดงนาฏศิลป์ก็ควรต้องเป็นสิ่งที่พวกทหารดูแล้วรู้เรื่องและเข้าใจตามไปด้วย

อย่างล่าสุดเราเพิ่งเห็นการทำสัญลักษณ์มือแทนสัตว์ชนิดต่างๆ เช่น ทำท่ากรงเล็บ เหยียด ๒ นิ้วแทนกีบเท้า ฯลฯ เราก็นึกไปถึงรูปแบบการใช้เชิงกลยุทธ์ อย่างการดักซุ่มรอเป้าหมายของพวกพรานรึกองทหารลับ ที่หากเห็นสัตว์ชนิดใดปรากฏตัวในพื้นที่เป้าหมายก็จะส่งสัญญาณมือบอกต่อกันเป็นทอดๆ แทนการส่งเสียงเพื่อไม่ให้สัตว์ตกใจหนีไปก่อน แต่เมื่อถูกนำมาดัดแปลงในเชิงศิลป์จึงเพิ่มเติมความอ่อนช้อยเข้าไปอีก เพื่อให้เกิดความวิจิตรสวยงามสมกับเป็นการแสดงเพื่อความบันเทิงมากยิ่งขึ้น

รึแม้แต่ท่าการจีบมือเพื่อสื่อถึงอารมณ์ความรู้สึกรูปแบบต่างๆ ของนาฏศิลป์ ก็อาจเคยเป็นสัญญาณมือที่กองทหารลับใช้สื่อสารถึงกันเพื่ออธิบายว่าเป้าหมายที่พวกตนแอบซุ่มดูกำลังทำอะไรอยู่ก็ได้!!!

ศาสตร์นาฏกรรม คือ การฝึกสอนสัญญาณมือในหน่วยเสือหมอบแมวเซาดีๆ นี่เอง