เรื่อง การถอนรื้อ​ โดย เด็กชายจากหุบตะวัน

การถอนรื้อ​

  • การสูญเสีย
3790

เราก่อสร้างประวัติศาสตร์เพื่อรื้อถอน​ ก่อนการมาเยือนของลมต้นฤดูหนาว ก่อนการอำลาของหญิงสาวแห่งฤดูฝน ก่อนที่กาสะลองในอุทยานจะรวยรินกลิ่นหอมอ่อนช้อย

ซึ่งเมื่อเรายุติประวัติศาสตร์ด้วยดาบในมือของเราเอง อาจบางทีไม่หลงเหลือเศษเสี้ยวชิ้นส่วนอะไรต่อมิอะไรเลย


ชีวิตมิได้สอนสิ่งใดแก่เรามากไปกว่าการถอนรื้อ


ถึงตอนนี้เราก็สมควรหลับตาลงได้แล้ว.


นิตยสารมติชนสุดสัปดาห์ ฉบับที่​ 1758, ค.ศ.​ 2014

เด็กชายจากหุบตะวัน

คนเขียน​ คนอ่าน คนดูหนัง คนดูดบุหรี่ แหละเป็นอะไรแหละไม่เป็นอะไรอีกเยอะแยะ


0 ความคิดเห็น

กรุณาเข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น

ยังไม่มีความคิดเห็น

เรื่องราวที่คุณอาจสนใจ

แผลเก่า

เอาจริง มันก็เป็นเรื่องปกติที่เราทุกคนจะกลัวความตาย เพราะมันเป็นสิ่งที่ไม่แน่นอนและใหญ่หลวงที่สุดในชีวิตมนุษย์ ผมก็คิดงั้นแหละ เมื่อก่อนผมไม่ได้สนใจเรื่องความตายเรื่องการเกิดเรื่องอะไรพวกนี้เลย ไม่...

10 เดือนที่ผ่านมา

ข้อความเสียง

คุณโทรศัพท์ถามคอลล์เซ็นเตอร์ จึงทราบว่าข้อความเสียงถูกเก็บรักษานานสิบปีในกล่องนิรภัยว่ากันว่าประวัติศาสตร์อันยาวนานของข้อความเสียงสามารถย้อนกลับไปถึงรัชสมัยจักรพรรดิคังซีในคริสต์ศตวรรษที่สิบเจ...

11 เดือนที่ผ่านมา

เรื่องราวที่คุณอาจสนใจ