เราก่อสร้างประวัติศาสตร์เพื่อรื้อถอน​ ก่อนการมาเยือนของลมต้นฤดูหนาว ก่อนการอำลาของหญิงสาวแห่งฤดูฝน ก่อนที่กาสะลองในอุทยานจะรวยรินกลิ่นหอมอ่อนช้อย

ซึ่งเมื่อเรายุติประวัติศาสตร์ด้วยดาบในมือของเราเอง อาจบางทีไม่หลงเหลือเศษเสี้ยวชิ้นส่วนอะไรต่อมิอะไรเลย

ชีวิตมิได้สอนสิ่งใดแก่เรามากไปกว่าการถอนรื้อ

ถึงตอนนี้เราก็สมควรหลับตาลงได้แล้ว.

นิตยสารมติชนสุดสัปดาห์ ฉบับที่​ 1758, ค.ศ.​ 2014