มันเป็นฝันแบบไหนก็ไม่รู้... รู้แค่ว่ามันเหมือนจริงมากๆ ​ในฝันวันนั้น คือวันที่เรากำลังจะลาทุกคนไป ภาพที่เห็นคือทุกคนมารวมตัวกันเพื่อรอส่งเรา คนกลุ่มแรกที่เราเห็นคือ แฟนและลูก หลังจากพูดคุยและกอดกันแล้ว เราก็เดินออกมา​ ก็เจอพ่อแม่กับญาติคนอื่นๆ ยืนรอส่งอยู่อีก พอหมดคำลา เราก็เริ่มเดินขึ้นบันไดเพื่อไปบนดาดฟ้า สายตาเหลือบไปเห็นแสงสีขาวสว่างจ้าอยู่บนสุดของบันได วินาทีนั้นน้ำตามันไหลออกมาเอง ในหัวคิดแค่ว่า “มันจะจบแล้วจริงๆ เหรอวะ แล้วหลังจากนี้จะเป็นยังไงต่อ...” พอก้าวขาข้างหนึ่งเข้าไปในแสงสีขาว ตัวมันเหมือนโดนแรงบางอย่างดูดเข้าไปทันที เราเลยตัดสินใจมุดหัวตามเข้าไปเลย หลังจากนั้น... ทุกอย่างดับสนิท ไม่ได้ยินเสียงอะไรอีกเลย รอบตัวมีแต่ความขาวโพลน เงียบสงัดจนน่ากลัว หันหลังกลับไปมองก็ไม่เห็นอะไรแล้ว สภาวะตอนนั้นเหมือนหูดับสนิท คิดภาพเหมือนฉากสถานที่หลังความตายในแฮร์รี่ พอตเตอร์ เลย คือมันเป็นความว่างเปล่าสีขาวที่มองไปทางไหนก็ไม่มีที่สิ้นสุด เคว้งควางอยู่แบบนั้น ... แล้วเราก็ตื่น