จะกลับกล่าวเล่าสนองทั้งสองยักษ์

จากกรุงจักรหนีมาพนาไสล

จักแหล่นชีวันจะบรรลัย

เข้าที่ไหนสงครามก็ตามกวน

ทะเลลั่นยักษ์ร้ายประกายกรด

เศร้าสลดทรวงในฤทัยหวน

แสนลำบากยากไร้ใจรัญจวน

ต่างก็ชวนกันลงพักพงพี

ต่างปรึกษาหาที่บุรีพัก

ให้เป็นหลักคลายร้อนซ่อนหลบหนี

เกรงเกราะแก้วสงครามจะตามตี

อสุรีตรึกตราหาเวียงชัย

ประกายกรดตรึกตรองค่อยมองหา

อสุรารำลึกนึกขึ้นได้

ถึงเจ้าจอมกรุงยักษ์ที่ชักใย

คือท้าวไทกาตุมแมงมุมมาร

ครองนิเวศน์เขตขัณฑ์คันธมาทน์

อสุราชฤทธาปรีชาหาญ

มีเขี้ยวแก้วฤทธิไกรอันไชยชาญ

เชี่ยวชำนาญลือทั่วไม่กลัวใคร

เป็นเพศยักษ์แมงมุมกำแหงหาญ

พลมารมีกำกับตั้งนับไขย

เพศแมงมุมกลุ้มกลาดดาษเวียงชัย

เมืองชักใยไว้รอบทั่วขอบขัณฑ์

แม้นข้าศึกฮึกมาสานุทิศ

คงต้องติดใยยับถึงดับขันธ์

พลมารแมงมุมออกรุมกัน

กินเนื้อนั้นหมดกายวายชีวา

จาก นิทานวัดเกาะ เรื่อง เกราะแก้วกายสิทธิ์ เล่ม ๘ (มีการแก้การสะกดคำบางจุด)

ภาพประกอบ โดย Bing AI