อนามิกา - แมวดำผู้ไร้นาม

ใครบางคนเคยบอกข้าพเจ้าเมื่อตอนที่ยังเล็กๆว่า วัยเด็กคือช่วงเวลาที่มีแต่ความสุขสมหวัง ไม่เหมือนโลกของคนโตๆที่เต็มไปด้วยความทุกข์ ความผิดหวังและความเศร้าที่แสดงออกไม่ได้มากเหมือนเด็กๆ แต่เรื่องแบบนั้...

ในห้องนอนของท่านลุงใหญ่ที่บางครั้งท่านพ่อกับอาสาม หรือแม้แต่ตัวของแม่ทัพน้อยเองเคยไปนอนมีข้าวของประดับไม่มากนัก อาจจะเพราะท่านลุงใหญ่ไม่ใช่คนชอบสะสม (ไม่เหมือนแม่หรืออาสาม) แต่มีอยู่สองสามชิ้นที่แม...

สายของวันนี้มีเรื่องที่ชวนให้ตื่นเต้นและหวาดเสียวสักหน่อย เพราะมีเรื่องในห้องที่เอาไว้ให้คนโตๆทะเลาะกันอีกแล้ว “ใต้เท้าเจ้าคะ! นังตัวดีคนนี้มันมาอุ้มลูกข้าไปตอนข้าอาบน้ำในห้องอาบน้ำของโรงเตี๊ยม!” ...

“พระพิมพ์ทวารวดีเลยนะพี่ ของแท้นะครับ เอามั้ยๆ” ไอ้หนุ่มผิวกระดำกระด่างแต่งชุดปอนๆแลดูสกปรกยื่นเจ้าสิ่งนั้นมาให้ผม เพ่งพินิจไปมาเพื่อดูว่าสิ่งที่ชายคนนี้พูดมันจะตรงกับความเป็นจริงหรือไม่ ไหนดูซิ...

วันนี้แม่ทัพน้อยกวนเป๋งกำลังทำอะไรแปลกๆอยู่แถวๆระเบียงทางเดิน แปลกจนท่านพ่อ แม่ แล้วก็พวกพี่เลี้ยงกับคนใช้ต่างก็มองเป็นตาเดียวกัน “คุณชาย! ระวังล้มนะเจ้าคะ!” ป้าเหล่งเอ็ดตะโรจากไกลๆ “ตาย! ตาย! ใค...